IJsland

Wij zijn niet in NL

 

Wij zijn nu in

Nederland

IJsland

Na een ontmoeting met een buslading vol IJslanders met wonderlijke bijnamen als `Gummy` en `Kitty`op onze interrail vakantie in Italië in de 90er jaren, werd IJsland direct op ons lijstje van `Toekomstige Reisbestemmingen` geplaatst.

Na een spontane boeking, stapten we aan boord van Icelandair. Het werden een paar dagen regen, wind, IJslandse biertjes, koffiehuizen en vooral geen McDonald`s, want de enige vestiging op het eiland had net z`n deuren gesloten...

IJsland:

Het land van vuur, ijs(bar), geisers, gletsjers, kleurrijke golfplaten en leuke koffiehuisjes!

 

2009

Donderdag 29 oktober 2009 »

We worden bij aankomst opgewacht door de man van het autoverhuur. Wat een service! Het kantoor van de autoverhuurder ligt namelijk iets buiten de luchthaven. Dit korte ritje maakt meteen een statement: een ongerept en puur land.

Met iets meer dan 117.000 inwoners (dat is nog minder dan onze provinciehoofdstad Zwolle) is het makkelijk navigeren. Desondanks lukt het ons om twee keer ons hotel voorbij te rijden. We parkeren even verderop en slepen de koffers richting hotel.

`s Avonds zoeken we een gezellig koffiehuisje/cafeetje op, voor een ijskoude Polar Beer-bier om onze vakantieplanning door te nemen.

 

Vrijdag 30 oktober 2009 »

Het centrum van Reykjavik is erg compact, dat hebben we gelijk al door. Gelukkig dus die auto gehuurd om het land in te trekken.

We zijn op tijd vertrokken om geen tijd te verliezen vandaag. Ondanks dat deze ringweg toch wel dé hoofdweg door IJsland is, komen we geen kip tegen.

Waarom heet het hier eigenlijk IJsland? Er ligt hier amper sneeuw en ijs! Misschien dat ze van naam kunnen ruilen met Groenland (waar het dus nooit groen is). Als we langs gletser Þorsmork rijden, zien we eindelijk wat wits.

Niet veel later spotten we de ene na de andere waterval. We maken een stop bij de Seljandfoss waterval. Het is best fris, dus de winterjassen aan. We volgen een wandelpad wat achter de waterval langsloopt. Gaaf!

Bij de Skogarfoss waterval maken we de tweede stop. Konden we nog achter de waterval van Seljandfoss langslopen, hier kunnen we niet eens dichtbij komen, vanwege de kou van het opspattende water.

Onze reisdoel van vandaag is Vík, het zuidelijkste plaatsje van IJsland. Maar we zien eerst nog een onverharde weg richting het strand, dus we besluiten af te slaan. En hier komen we uit op een prachtig uitzichtspunt. Het strand van Dyrhólaey is pikzwart!

Het waait hier enorm, wat het schouwspel van de enorme klotsende golven op de ruige rotsen nog indrukwekkender maakt. We kunnen hier heerlijk `in de wind hangen`. En geen andere toerist te bekennen...

Het plaatsje Vík is zo klein dat we er doorheen rijden voordat we er erg in hebben. Rechtsomkeert!

We willen toch wat ijs van dichtbij zien nu we op IJsland zijn. We parkeren de auto vlakbij de Sólheimajökull gletsjer. Hier zien we dan voor het eerst wat andere toeristen buiten het hotel om.

Er zijn grotere gletsjers te vinden op IJsland, maar dit is voor ons groot genoeg. En indrukwekkend. We willen er wel wat meer van zien, dus klimmen een stuk van de naast gelegen rotswand op. Als het begint te regenen houden we het voor gezien. De wind en regen snijdt in onze gezichten.

Het grauwe oktober weer tovert een laatste mooi plaatje uit de mouw. De regenboog die zich boven de gletsjer ontstaat, vormt een schril contrast met het zwart, grijs, wit en blauw van de gletsjer.

De laatste stop vandaag wordt bij het plaatsje Hveragerði. Letterlijk een hotspot!

We rijden de heuvels en ruiken de rotte eieren al. Het wemelt hier van de pruttelende modderpoelen en rokende heuvels! Wederom een erg leuke wandeling!

Door al die kou van vandaag voelen we ons voldoende gehard om de Icebar in te duiken. Met de winterjas aan doen we ons tegoed aan een glas rum dat geserveerd wordt in een glas van ijs. We zijn de enigen en voelen ons super cool in deze koele omgeving!

 

Zaterdag 31 oktober 2009 »

We krijgen niet genoeg van al die natuurverschijnselen die het land biedt. Vandaag maken we een rit langs de meest gereden route van IJsland.

We stoppen bij de historische plaats Þingvellir. Hier werden vroeger openlucht bijeenkomsten gehouden. Deze bijeenkomsten kunnen gezien worden als de basis van de Europese democratie.

Daarnaast loopt op deze plek de scheidingslijn van het Noord-Amerikaanse en Europese continent. Eveneens is dit de plaats waar IJsland elk jaar 1 à 2 cm verder uit elkaar barst. Bijzonder!

Zeg je IJsland, dan zeg je geisers. De allerbekendste is de Strokkur. De opbouw tot de eruptie is een mooi tafereel. Het water wordt opgezogen in een gat en vormt vervolgens een steeds grotere bel. Iedereen die naar dit natuurschoon staat te kijken, probeert op het juiste moment in te schatten wanneer de eruptie aanvangt. Om het op camera vast te leggen is dan ook een leuke uitdaging. De eerste keer schrik ik zo, dat we uit die foto`s niet meer kunnen opmaken of het om een geiser of om een actiefoto in de wildwaterbaan van een subtropisch zwemparadijs gaat.

Alhoewel de Strokkur het meest duidelijk aanwezig is in dit gebied, leveren de andere kokende bronnen ook zeker aantrekkelijke aanblikken op.

Gisteren zijn we onderweg zoveel watervallen tegengekomen. De volgende waterval op het programma, de Gullfoss, moet dan ook wel van goede huize komen om ons voor zich te winnen. Het pad naar de waterval is al een leuke tocht. Met al die mooie lava stenen, lijkt het net of we op de maan lopen. De trollen torens van steen geven er wel weer een Scandinavisch tintje aan.

Ja, we zijn overtuigd! De Gullfoss mag zich met recht één van de mooiste watervallen noemen. Wat een gevaarte en een kracht! We lopen naar beneden en kunnen zelfs tot op één van de natuurlijke platformen komen.

Deze IJsland trip is nu al de moeite waard. Dat we een laatste stop maken bij de Kerið krater, is eigenlijk een soort bonus. Hier zijn we weer helemaal alleen. In de 55 meter diepe krater ligt een blauwgroen kratermeer. We lopen tot aan de rand van het water. Een geheimzinnig sfeertje.

We hebben nog helemaal geen zin om terug naar het hotel te gaan, dus gaan in Reykjavik zelf nog even touren.

We rijden naar het schiereilandje Alftanes. Hier staat bij een kerkje (het onuitspreekbare Bessastadeðakirkja) de ambtswoning van de IJslandse president. Mooi uitzicht op het centrum van Reykjavik met zijn kenmerkende Hallgrimskirkja.

Op weer een ander schiereiland, Seltjarnarnes. Hier kijken we naar de zonsondergang op een met zeewier bezaaid strandje. Op het nabijgelegen eilandje Grötta bevindt zich welgeteld een vuurtoren, een schuur en een huisje. Met eb kan je makkelijk overlopen, maar tijdens de vloed is de enige verbintenis met het vaste land de lijn met electriciteitspalen.

Nu we nog over de auto benutten, nemen we ook nog meteen een kijkje in de haven. Vissen is nog steeds enorm hier. Overal vissersboten en op de kades liggen stapels met visnetten en bijbehorende dobbers.

 

Zondag 1 november 2009 »

We springen weer in de auto, want we hebben de ochtend gereserveerd om te gaan dobberen in de Blue Lagoon. Dit natuurlijke zwembad heeft een temperatuur van 36-39°C en het water is prachtig ijsblauw. De witte, zachte (silica) modder die je overal vindt, is goed voor je huid (lees: iedereen in het water spartelt rond met een wit gezichtsmasker).

Het is buiten ijskoud, dus een verademing om in het bad te stappen. Heerlijk ontspannen in een mooie omgeving. Wij zijn dan geen echte spa-gangers, maar dit kunnen wij zeer waarderen. Omdat de Blaá Lónið (Blue Lagoon) redelijk dichtbij het vliegveld ligt, lijkt het me ook een ideale stopover activiteit voor mensen die via IJsland naar Amerika reizen (o.v.v.).

Herboren na deze verjongingskuur benutten we onze laatste autohuur uurtjes met een ritje naar het Hvalfjörður. In dit fjord werden vroeger walvissen bijeengedreven en gedood. Hoe vreselijk deze geschiedenis ook klinkt, het is het omrijden zeker de moeite waard. Mooi, mooi, mooi!

We leveren de auto in het stadskantoor van het verhuurbedrijf weer in. We krijgen van de dienstdoende medewerker een lift naar het centrum. Scheelt weer een fikse wandeling in de kou. Ondanks die kou is het prachtig weer. We lopen langs het water langs het bekende Vikingschip kunstwerk.

Al wandelend komen we op een overdekte vlooienmarkt nabij de haven terecht. We struinen wat rond en sluiten de dag af in een gezellig koffietentje. Omdat we bijna door onze IJslandse kronen heen zijn, rekenen we af met onze creditcard. Heel normaal hier. De kleinste bedragen worden hier met creditcard betaald. Zou deze gewoonte iets met het landelijk faillissement te maken hebben?!

 

Maandag 2 november 2009 »

We hebben al veel gezien afgelopen dagen, vandaag gaan we de hoofdstad al wandelend bekijken.

In de avonduurtjes hebben we volgens mij het hele centrum van Reyjavik al bewandeld. Maar deze dag hebben we bewaard om wat te gaan winkelen en de Hallgrimskirkja te beklimmen.

Gelukkig hebben ze een lift ter beschikking in deze kerk, dus we staan binnen een zeer korte tijd aan de top. Op straat vallen alle gekleurde huisjes al op, maar van boven is het helemaal een kleurenpallet.

De afgelegen ligging van het land maakt de sfeer uniek. Deze hoofdstad doet aan als een dorp, maar dan wel voorzien van alle stadse faciliteiten. Leuke, hippe boetiekjes en lieftallige huisjes (zowel van golfplaten als van hout) wisselen elkaar af. Ze zijn hier gek op breien, iedereen loopt rond in de typische, traditionele truien en vesten. We lopen een rondje om het Tjörnin meer. Ondanks het zonnetje, blijft het nog steeds fris. Een lekker herfstweertje dus. Het past precies in het plaatje dat we hebben van een Scandinavische stad.

De vele koffiehuisjes doen vermoeden dat de winter hier voornamelijk binnen wordt doorgebracht. In deze koffietentjes vind je dan ook voornamelijk studenten, steevast achter hun laptop gedoken (gratis wifi!) met een grote mok koffie.

In de avonduren zitten ze nog steeds achter de laptop, maar wordt de koffie vervangen door een groot glas bier. Omdat wij niet willen onderdoen aan de lokalen, bestellen we ook zeker een Viking biertje. Skál!

Morgen vliegen we weer terug naar Nederland. We hebben lang nog niet alles gezien van dit land, maar al wel voldoende om de conclusie te trekken dat het absoluut de moeite waard is voor een bezoek. Het land is dan misschien failliet, maar steenrijk wat betreft natuurschoon. Hier ga je naar toe voor de pure, unieke, wonderlijke, borrelende en rokende landschappen. GAAN!