Griekenland

Wij zijn niet in NL

 

Wij zijn nu in

Nederland

Griekenland

Zakynthos

 

Onze eerste vliegvakantie met onze mini brengt ons naar het Griekse eiland Zakynthos.

 

Dat vergt wel even andere voorbereidingen dan dat we normaal gewend zijn. Dit keer geen druk voorbereide reis dat aaneenhangt van uitgelezen reisgidsen, blogs en hotelboekingen.

 

Nee, een villa met privé-zwembad en een huurauto met dank aan Eliza was here.

En ter plaatse wel zien wat we gaan doen...

 

De grootste uitdaging vooraf was het pakken van de koffers. Wat neem je mee en wat neem je vooral niet mee...

 

Hier onze tips voor Zakynthos én reizen met een tijgerende baby van 7 maanden...

 

2015

 

Off we go »

 

Wat heb je snel aanspraak als je met zo'n lachende mini reist. Op het station staan we te wachten en krijgen gelijk het levensverhaal te horen van een dame die ook op de planning heeft staan om vandaag te vliegen. Naar haar nieuwe liefde, vertelt ze. Verliefd worden op de pianist van een cruiseschip en je man ervoor verlaten, dat soort dingen gebeuren dus niet alleen in liefdesromannetjes...

 

Wat fijn die laagdrempelige sprinter-treinen van tegenwoordig. We rollen onze koffers en de buggy er zo in. Alleen minder handig is de beperkte ruimte in de trein zelf. Gelukkig is het niet druk.

 

We hebben ons vertrek zo praktisch mogelijk gepland. Want we willen niet teveel tijd op Schiphol doorbrengen, maar ook niet te laat zijn, zodat we gehaast zijn. Van te voren hebben we al ingecheckt, zodat we alleen maar onze koffers hoeven af te geven. De buggy houden we bij ons tot aan de gate, zodat we een instant bed bij de hand hebben.

 

Wat een indrukken voor een baby van 7 maanden. Gelukkig zijn er op Schiphol ook wat rustigere plekjes te vinden. Hier kan hij heerlijk Schiphol ontdekken, zodat hij zijn energie een beetje kwijt kan en geen mensen onder voeten tijgert. Zometeen moet hij 3 uur lang op schoot en dat is een hele opgave als je net kan staan en je vooruit weet te slepen.

 

Voor dat we aan boord stappen, vullen we vlug nog even onze waterflesjes bij. Dan hebben we straks alles bij de hand op die m2.

Tuurlijk. De heenvlucht zit vol. We hadden deze vlucht-vuurdop met een mini graag wat rustiger gezien. We zien onze buren verschrikt om zich heen kijken naar de hoeveelheid baby's in hun omgeving. Als wij ook nog eens naast hun komen zitten, kijken ze bijna angstig. Het wordt dus niet alleen voor ons 3 uur op een houtje bijten en doorzetten.

 

Reizend met een baby ben je om veiligheidsredenen altijd verplicht om aan het raam te zitten. Praktisch gezien beperkt dit je bewegingsruimte nog meer. Je wilt alle baby-dingen bij de hand hebben om niet steeds in die bakken te graaien, maar je hebt al zo weinig ruimte. Gelukkig hebben we van te voren al een compacte voor-selectie gemaakt voor onder de stoel. Speeltje, speen, water, flesjes, luiers en doekjes. De mini roept, wij graaien: CHECK!

 

Joe gedraagt zich uitstekend voor een eerste vlucht. Dat viel ons niets tegen!

Aankomst Zakynthos »

 

Na deze goede vlucht kunnen we alles aan! De laatste hobbels voor dat onze vakantie écht kan beginnen, stellen dan ook niets meer voor...

 

Een overvolle, hete bus om van het vliegtuig naar de luchthaven te geraken bijvoorbeeld... Of dat er geen verschoningsplek voor Joe op de luchthaven-toiletten was (dus maar tussen de wasbakken) of al het gedrang aan de bagageband. Ha! Peanuts!

 

Al die drukte aan de bagageband doet ons besluiten ons op te splitsen. Alfred gaat met Joe alvast naar de aankomsthal om in de rij aan te sluiten voor de autoverhuur en ik blijf op de koffers wachten. De drukte in de aankomsthal vermindert en verplaatst beetje bij beetje naar de rijen voor de autoverhuurbedrijven. Onze tactiek pakt goed uit: zodra ik de koffers heb en ook richting het mierennest bij de autoverhuur begeef, heeft Alfred al de sleutels te pakken.

Villa »

Gewapend met een slechte routebeschrijving en google maps weten we via een goede omweg toch ons verblijf te vinden.

 

Aresti Villas liggen in het plaatsje Agios Dimitrios in het binnenland. Het complex heeft meerdere vrijstaande villas, allen met een privé-zwembad. Op het complex is een restaurantje waar 's ochtends het ontbijt wordt geserveerd en waar je 's avonds ook terecht kan voor Griekse specialiteiten. Eén keer in de week wordt er een Griekse avond georganiseerd waar veel toeristen op af komen (zéér vermakelijk om een kijkje te nemen).

 

Wat heerlijk om ons eigen plekje te hebben. In het huisje bevinden zich 3 slaapkamers, 2 badkamers, een keuken, ruimte eettafel en zithoek. We verwachten niet veel binnen door te brengen, maar we kunnen onze koffers en alle babyspullen makkelijk kwijt.

 

Buiten hebben we dus zogezegd een eigen zwembad en terras. We worden omringd door olijfbomen.

Het terras is helaas niet tijger-proef voor onze mini door de bumpy stenen, maar achter in de tuin hebben we nog een grasveldje tot onze beschikking.

Omdat er ook te veel zonnebedjes zijn, kunnen we de kussens daarvan gebruiken als speelmatten.

 

We hebben een klein opblaasbadje meegenomen en de eerste ochtend vult de tuinman deze al voor ons zonder ernaar te hoeven vragen. Wat een service!

 

Vorige bewoners hebben allerlei luchtbedden achtergelaten, wat voor ons mooi zwembad-speelgoed is. Ook de auto kunnen we bij het huisje kwijt.

 

Het huis is van binnen lekker koel en heeft airconditioning op de slaapkamers. Dat het niet geheel waterproof is, blijkt als er een zware storm in de nacht over het eiland trekt. We worden wakker van gedruppel (o.a. precies in ons bed) en het water sijpelt langs de kozijnen naar beneden.

 

We hebben last van muggen 's nachts en hebben geen klamboe meegenomen. Dat noteren we gelijk op de paklijst van een volgende vakantie. Gelukkig slapen we in een hemelbed met vitrage-achtige bekleding. Hiervan improviseren we een klamboe boven het babybedje!

 

's Avonds is het, ondanks de muggen, heerlijk vertoeven aan het zwembad met een wijntje of biertje. De vleermuisjes vliegen af en aan en drinken water uit het verlichte zwembad. De krekels laten van zich horen en de vallende sterren maken prachtige, lange afdalingen. Muziekje erbij en genieten maar!

Zakynthos »

We moeten echt even wennen aan een ander vakantie-ritme nu we met z'n drietjes zijn. Normaal gesproken springen we op dag 2 gelijk na het ontbijt de auto in om de omgeving te ontdekken, maar we moeten goed kijken naar mini's ritme.

 

De eerste dag blijven we dan ook in de villa (lees: zwembad) om aan deze temperaturen en omgeving te laten wennen.

 

Na een paar dagen op dit eiland, kunnen we de conclusie al trekken dat dit een heerlijk eiland is! Het is compact, heeft goede wegen, een aantal goede bezienswaardigheden, goed eten en vriendelijke meen.

 

De eilandbewoners zijn gek van (blonde) baby's. Onze mini wordt gekust, geknuffeld en aanbeden alsof ze een lang vermist familielid terug zien. En dan zijn het niet alleen de dames, maar ook volwassen mannen en stoere jongeren in de supermarkt. Het gaat af en toe (voor ons) wat ver, maar dat ze lief zijn en het goed bedoelen, dat staat vast.

 

Een auto geeft ons de vrijheid om het eiland te gaan ontdekken. Het rijden op het eiland is goed te doen. Eén tip: navigeer niet blindelings op de verkeersborden. Als je ze nodig hebt, staan ze er niet. En uiteraard als je ze niet nodig hebt, dan staan ze er volop. Google Maps is meerdere keren een live saver.

 

Behalve dan die keer dat we in het donker na een roadtripje eindigen op een woonerf met waakzame, blaffende honden die onze auto omringen. Volgens Google Maps was dit toch echt de te rijden route.

De vriendelijke eigenaren hebben ons gelukkig zo weer verder op de goede weg. Deze tocht over een zandpad tussen de olijfbomen door met een huilende, vermoeide mini achterin zullen we niet snel meer vergeten.

 

Uiteten op Griekenland is een must! We doen het dan ook regelmatig. Na 2x uiteten komen we er achter dat menukaarten van 6 pagina's dik hooguit maar 4 gerechten daadwerkelijk geserveerd worden. We eten veel vroeger op de avond dan de gemiddelde Griek dat doet, maar dat past uitstekend in ons nieuwe dagritme.

 

In plaats van vroeg op en gaan, vertrekken we pas na het middagslaapje van Joe, zodat we het heetst van de dag achter ons hebben. We merken dat het op de stranden dan ook een stuk rustiger is geworden. En in de ochtend vermaken we ons uitstekend in ons eigen zwembad.

Zakynthos stad »

We kijken er naar uit om Zakynthos Stad te ontdekken! We parkeren de auto vlak aan het water en slenteren zo de boulevard op. Leuk al die vissersbootjes en -netten hier op de kade. Het is hartstikke warm vandaag en besluiten een straatje in te duiken om wat meer verkoeling te zoeken. Een goede keuze!

 

We krijgen verderop een banaan van de groenteboer, omdat mini zo lief naar hem lacht. Wij hebben inmiddels ook wel trek en genieten van een pita gyros in de schaduw van een boom.

We lopen verder een winkelstraat door en eindigen dan weer vlakbij de auto. Voordat we weer de airco van de auto opzoeken, toch nog even een bliksem-bezoek aan de Agios Dionysios. Met de akoestiek is hier niets mis. Mini zet het op een brullen! Die gouden plafonds zijn plots geen aandachttrekker meer.

 

De stad ligt niet zo ver bij onze villa vandaan, dus we rijden deze vakantie regelmatig even naar de 'stad' om boodschappen te doen en om aan de boulevard wat te eten.

Gerakas Beach »

Dit strand ligt in het zuidoostelijke puntje van het eiland op zo'n 3 kwartier rijden van Agios Dimitrios. De tocht er naar toe trakteert ons op bergweggetjes en mooie uitzichten.

 

Het strand is erg mooi gelegen. Je parkeert 'bovenaan' het strand en moet vervolgens met een trap en ramp naar beneden om op het strand te komen. Dit is goed te doen, zelfs met een baby op de arm en een buggy waar een hele lading strandspullen aanhangt.

Het strand loopt heel geleidelijk af, wat ideaal is voor baby's en kinderen.

 

De dag dat wij er zijn, is het ook nog eens totaal niet druk, want het is bewolkt. Ideale strand-omstandigheden met een spierwitte mini. Houdt er rekening mee dat het strand heel breed is, maar wel heel smal. De helft is namelijk afgezet, omdat ze hier de ruimte geven aan schildpadden-nesten. Bij drukke dagen kan het dus zijn dat je een stuk verder moet lopen.

 

Boven bij de parkeerplaats vind je een aantal eet- en drinkgelegenheden. Evenals een schildpadden opvangcentrum en souvenirwinkeltje.

Keri Beach »

Een kleine baai lijkt ons perfect voor een tweede strand-uitje. We rijden naar het zuidwesten om een strandje te zoeken en slaan af als we een klein bordje zien met ' Limni Keriou'.

 

Op het eerste gezicht lijkt het me helemaal niets. Grote kiezelstenen is niet echt fijn met zo'n kleine. Ik stap de auto alweer in als Alfred de middag redt door een plekje te spotten waar geen kiezels liggen. Die is voor ons!

 

Net als bij Gerakas Beach loopt het hier heel geleidelijk af. Tweede voordeel is, dat je hier zodra je in zee stapt, geen enkele kiezel meer tegenkomt. Derde voordeel? Er staan bomen op het strand, die in de middag schaduw creëren in zee. Wij zijn helemaal om! Wat een topstrand!

Bonus? Die kiezels voorkomen dat het zand plakt aan je voeten.

 

De mini zit te chillen in zijn zwemband en kan met zijn voetjes over de zeebodem voort bewegen. Wij zitten ernaast van dit alles te genieten. Het uitzicht is dan ook prachtig. Je kijkt hier uit op Marathonissi (Turtle Island).

 

Het eiland heeft de vorm van een enorme schildpad én je kan hier ook werkelijk schildpadden spotten. Er liggen hier verschillende bootjes te wachten die je naar het eiland brengen. We informeren naar de mogelijkheden, maar schildpadden spotten ziet er in deze tijd van het jaar niet in. We kunnen wel snorkelen, maar dat slaan we dit keer over met onze mini.

 

Verderop zit er een kleine boulevard met souvenirwinkeltjes en verschillende restaurants. Ook hier zijn de eigenaren weer supervriendelijk. De serveerster kidnapt mini om hem van veel knuffels te voorzien. Hij wordt behandeld als een koning en krijgt zijn babyhapje op een chic bord met dito servet geserveerd. Wij smullen van gebakken feta en gyros.

 

Navagio Beach (Shipwreck Beach) »

Zeg je Zakynthos, dan zeg je Navagio Beach. De bekendste spot van het eiland. Is het werkelijk zo mooi als op de foto's? Want tegenwoordig knal je er een mooi filtertje over heen en alles ziet er stralend en mooi uit. Dat willen we dus wel even met onze eigen ogen bekijken.

 

Na een tocht door de bergen worden we de weg langs de noordwestelijke kust al af en toe getrakteerd op mooie uitzichten. Mooi ja, dat zeker. Maar spectaculair? Dat nog niet echt. We wachten in spanning af.

 

Vanaf de parkeerplaats is het nog een klein stukje lopen. En je ziet het gelijk al: die foto's zijn allemaal écht! Wat kan een klein stuk zee toch verschillende, kleuren blauw bevatten. Van diepblauw tot helder zachtblauw. En het enige wat wij kunnen uitbrengen is: " Wow!".

 

We moeten even in de rij om op het uiterste puntje van het uitzichtpunt te bereiken. En dan zie je Navagio Beach om het hoekje liggen. Alsof ze het schip daar bewust hebben neergelegd. Het past perfect in het plaatje. Prachtig!

 

Omdat de baai net uit het zicht ligt, lopen veel mensen de naastgelegen berg op voor een beter uitzicht. Eng om te zien dat mensen zo dicht aan de afgrond gaan staan voor een foto. Jaiks!

 

Op de parkeerplaats proeven we honing en olijfolie bij de marktkraam van een vriendelijk, lachende, Griekse oma. We zijn snel verkocht en vullen de rugzak met deze lokale lekkernijen.

 

Alykes Beach »

Die strand-ontdekkingstochten bevallen ons wel. Op aanrader van andere Nederlanders uit hetzelfde vakantie-complex, rijden we naar Alykes Beach aan de oostkust.

 

Om op het strand te komen, rijden we langs vele uitgaansgelegenheden en Engelse pubs. Niet onze 'cup of tea'.

 

Het strand is ook nu weer kindvriendelijk. De zee loopt rustig af. Helaas kunnen we nergens schaduw vinden. Dus gewapend met hoeden, zonnebrillen en zonnebrand koelen we af in zee. Verderop wordt er flink gebruik gemaakt van jetski's en boten, waardoor het met vlagen behoorlijk golft. Van alle stranden die we hebben aangedaan, is dit voor ons de minste. Dat wil niet zeggen dat het geen mooi strand is, maar wij zijn inmiddels verknocht aan Keri Beach.

 

Om de hoek verandert het strand in een rotskust. We eten heerlijk met mooi uitzicht over het strand en de Griekse vlaggen.

Ano Geraki »

Elke keer als we naar onze villa rijden, zien we een gele kerk op de top van een heuvel. Daar moeten we naar heen! We hebben op de kaart gekeken, maar kunnen niet ontcijferen welk dorpje het nu precies moet zijn. We vragen een medewerker van de villa om hulp, maar hij komt niet verder dan Agios Dimitrios. Ja, we weten dat zelfs dit gehucht een kerk heeft, maar we willen naar die gele!

 

Dan maar op pad met gezond richtingsgevoel en blik op de kerk. Hier moeten we toch een eind mee komen. We rijden al snel de heuvels in en doen vele kronkelweggetjes en erg nauwe dorpsstraatjes aan (hoe doen ze dit hier met tegenliggers?!). En dan... de gele kerk!

 

De kerk oogt vriendelijk met die zachtgele kleur met de hard blauwe lucht als achtergrond. De kerk is gesloten, maar nu we er zijn, draait het helemaal niet meer om de kerk. Het uitzicht heeft onze aandacht opgeslokt. Werkelijk prachtig!

 

We verklappen het maar... het dorpje wat je zoekt, heet Ano Geraki. Onbegrijpelijk dat dit niet is opgenomen in de 'top bezienswaardigheden-lijst' van Zakynthos.

Naar huis »

 

Behaalde resultaten in het verleden, bieden geen garantie voor de toekomst. Toch gaan we op de terugweg relaxter richting vliegveld. We zijn uitgerust en zitten volop in de vakantie-modus. Voor vertrek hebben we verse broodjes bij de bakker gehaald en in de vertrekhal zoeken we een rustig plekje op waar we de ruimte hebben en we van dit ontbijtje kunnen genieten.

 

We voeren het energie-verbruik van de mini nog even op: bij de gate laten we 'm volop tijgeren en ontdekken. De gate vloer is weer brandschoon als wij uiteindelijk aan boord stappen. Z'n romper des te viezer. Vlug nog even een verkleedpartijtje en hop! Aan boord.

 

Terug slaapt Joe heerlijk (ondanks een loeiharde en ellenlange redevoering van de piloot over de route en het weer). Hij vindt de menukaart in de stoelzak en de iPad van de vriendelijke buurman heeeeel interessant.

 

In de aankomsthal en onder toeziend oog van opa en oma aan de andere kant van het glas, dweilt Joe de vloer bij de bagageband aan.

 

Gelukkig passen we met ons hele hebben en houden in de auto van mijn ouders.

 

Conclusie »

 

We hebben het heerlijk gehad! Voor ons was de combinatie van een eigen huis, eigen zwembad, een auto en een compact eiland perfect! Zelfs ondanks dat Joe koorts kreeg (tandjes!) en we gedwongen waren om binnenshuis de airco op te zoeken.

 

We kunnen zelfs zeggen dat we een soort van uitgerust zijn.

Ja, het is even zoeken naar een nieuw dagritme, maar daar zijn we de afgelopen 7 maanden inmiddels wel aan gewend geraakt.

 

Bij thuiskomst overheerst ook het gevoel van: Yes, we did it! Dit wordt dus zeker vervolgd....