Sardinië

Wij zijn niet in NL

 

Wij zijn nu in

Nederland

Italië

Sardinië

 

Ook dit jaar blijven we in de zomervakantie binnen de Europese grenzen.

 

Google maar eens op 'stranden op Sardinië' en je begrijpt gelijk waarom onze keuze op deze bestemming viel.

 

We boeken een vlucht naar Olbia, huren een auto en regelen 3 verschillende accomodaties, zodat we zoveel mogelijk van het eiland kunnen zien in 2 weekjes.

 

 

2016

 

Onderweg »

 

Door de ogen van een kind beleef je weer alles opnieuw... Zo is de trein naar Schiphol een hele ervaring! Mini weet niet waar hij moet kijken, zo mooi vindt hij het. Als een trein al mooi is, dan moet Schiphol en het vliegen zelf een overtreffende trap zijn...

We vliegen met EasyJet en vertrekken vanaf de M-gate. Hier is niet zo heel veel te doen, daarom lopen we na het dumpen van de koffers eerst naar het observatiedek. Lekker in het zonnetje vliegtuigen kijken.

 

We zitten al zo in de relax-modus, dat we ons vergissen in de boarding tijd. Oeps! Dat wordt rennen! En dat mini zijn kruit al verspeeld heeft, blijkt uit het feit dat hij net in slaap valt. Dus met een snurkende mini op de arm, spoeden we ons naar de gate. Met klotsende oksels en roodaangelopen hoofden stappen we aan boord. Pfff, gered!

 

Al bij het opstijgen wordt hij al weer wakker van alle geluiden en gedoe om hem heen. Een slechter getimed slaapje kan bijna niet. Het is zo'n 2,5 uur vliegen, dus dit moet te overzien zijn. Met nieuwe speeltjes, de iPhone en naar buiten kijken gaat het tot onze opluchting erg goed. Tegen de tijd dat we weer landen, zijn wij weer bekomen van de enorme sprint op Schiphol.

 

We krijgen wel weer een klap in ons gezicht van de Italiaanse warmte als we het luchthavengebouw uitstappen. Nu op zoek naar het autoverhuur bedrijf... Helaas moeten we verder dan de aankomsthal en volgen de routebeschrijving met 2 koffers, handbagage, een autostoeltje en een niet in de buggy-willen-zittende-peuter-in-wording.

Bestemming gevonden!

 

We zijn erg blij dat we een eigen autostoeltje hebben meegenomen. Want dit autoverhuurbedrijf heeft alleen maar van die zitverhogers liggen.

 

Met alles in de auto is het nu nog een uur en 15 minuten rijden naar onze eerste bestemming.

 

 

Orosei»

 

De komende dagen verblijven we in het Santa Maria resort. Een kleinschalige accommodatie met witte huisjes rond een zwembad. De kamers zelf zijn ook zeer kleinschalig te noemen. Het extra kinderbedje past er net bij.

 

Ontbijt wordt 's ochtends in het restaurant geserveerd. En de auto ben je (na het uitladen) verplicht te parkeren op de centrale parkeerplaats. Helemaal prima, want zo heb je een autovrije zone.

 

Het ziet er allemaal echt heel mooi uit. Nadeel is wel dat we geen buitenzitje hebben. Dus we zijn toegewezen op 1 houten stoel en de stoep voor de deur.

 

 

Na het uitladen van de bagage, gaan we eigenlijk meteen weer op pad.. Even wat boodschapjes doen en zo'n verkoelend ijsje in het centrum van Orosei klinkt ook als muziek in de oren.

 

En het stadje is echt zoals je hoopt dat het is... Winkels vol ijsjesvitrines, oude mannetjes op een bankje in het park, de kapper met een glas wijn in de hand en smalle steegjes om heerlijk door rond te struinen. We hebben met al die keien er goed aan gedaan om de buggy in de auto te laten.

 

Het ijsje smaakt overigens verrukkelijk.

 

Cala Liberotto »

 

Een van de redenen waarom we naar Sardinië wilden, is om de stranden. We zijn van plan er iedere dag een nieuwe te ontdekken.

 

Het ritme wat we ons in Griekenland hebben aangeleerd, gaan we ook hier weer toepassen: in de ochtend zwemmen en in de middag naar het strand.

 

Het is een zandstrand waar aan een rivier aan eindigt. Een rare gewaarwording, maar wel prachtig.

 

Aan weerszijden van het strand zijn er allemaal rotsen waar enorme cactussen groeien. Tussen de rotsen is het water rustig en zwemmen er mensen. Je moet hier over de rotsen naar beneden klimmen om er te komen, dus ons iets te link met een kleine. Prachtige grote cactussen.

 

Aan het 'gewone' strand is het gelukkig ook erg lekker vertoeven. De golfen zijn spannend maar ook erg leuk!

 

 

Spiaggia Su Baronne »

 

In de middag rijden we richting het zuiden.We komen aan en moeten €4 betalen om door te rijden. We staan een beetje van te kijken dat ze 'entree' heffen voor het strand, maar betalen braaf. Achter de poort zien we een prachtige weg liggen.

 

Alleen de rit naar het strand is het geld al waard. Wat een plaatje! We parkeren de auto in de schaduw onder de naaldbomen.

 

Het strand is hier een soort duin, het water ligt een stuk lager. Je kan zo het water in rollen.

En dat doen we maar al te graag, want het is warm en het heldere water vraagt om een verfrissende duik. We zijn blij dat we bij een supermarktje een parasol hebben gekocht, want de zon brandt erg fel.

 

Verderop op zit een strandtentje, waar we koele drankjes en een ijsje halen. Luxe in zo'n natuurparadijsje!

 

Su Curcurica »

Na een ochtendje zwembad en de siësta rijden we naar het strand Su Curcurica.

 

Dit is een vlakaflopend strand en dus ideaal! Joe kan hier zelf staan en lopen, dus het is een heel stuk relaxter zwemmen voor ons allen. We hebben een mini body-board gekocht en die is inmiddels favoriet.

 

Verder de zee in, zien we rond een aantal rotsen wat snorkelaars actief en besluiten zelf ook omstebeurten een kijkje te nemen. Ook hier is het water superhelder, maar de duik is gewoonweg teleurstellend. Veel wier en weinig vis.

 

We vermaken ons weer tot de late middaguurtjes/ vroege avond uurtjes. Avondeten doen we vlakbij zee.

Alghero »

Het is tijd om de spullen te pakken. Op naar de andere kant van het eiland! Onze volgende stop is in het noordwesten van het eiland. We besluiten via een omweg te rijden en via Alghero te gaan.

 

Jaren geleden hebben we hier ooit een kort weekend vertoefd. Alghero is een prachtige, oude stad. Toen hebben we hier de lekkerste pizza ooit gegeten en het water loopt al in onze mond bij de gedachten dat we weer een hap ervan kunnen nemen.

 

Het is zo'n 2,5 uur rijden van Orosei naar Alghero.

 

Eenmaal in Alghero parkeren we de auto in het centrum en gaan te voet verder op stap. Het blijft heerlijk om hier rond te struinen. Ik kan me hier makkelijk wel weer 2 dagen vermaken. Het is erg rustig zo rond het middaguur en veel winkels maken zich op voor een middagpauze.

 

Wij zoeken naar de pizzeria van toen, maar geven het al snel op in deze hitte. Dan maar een andere pizzeria voor een take-away. In een parkje dichtbij eten we de pizza's in de schaduw. Heerlijk!! Ook mag hier geen ijsje ontbreken, dus we trakteren onszelf maar eens weer.

Valledoria »

De komende dagen verblijven we op camping La Foce in het kleine plaatsje Valledoria. Bij aankomst krijgen een rondleiding over de camping met een golfkarretje. Een mooie, grote camping. We hebben hier voor komen dagen een stacaravan gehuurd. We zijn niet zulke kampeerders, maar hier hebben we echt naar uitgekeken. Alles op loopafstand bij de hand.

 

De camping heeft een restaurant, supermarktje, restaurant, café en een fanatiek animatie-team. Het blijkt al snel dat de Italianen hier dol op zijn. En dat maakt het voor ons weer een heerlijk vermaak. ' s Avonds sneaken we 1 voor 1 weg bij de caravan om ons over de karaoke-pogingen van verschillende families te verbazen.

 

Na ons verblijf in het Santa Maria Resort in Orosei, is het erg prettig om nu ons eigen buitenzitje te hebben. We genieten van onze wijn uit de sla-olie flacon, afhaalpizza's en van onze eigen muziek.

 

Valledoria bestaat uit een grote winkelstraat met veel supermarktjes, souvenirzaakjes en eet- en koffietentjes. Het is niet zo'n mooi, oud dorpje als bijvoorbeeld Orosei. Maar we vinden er alles wat we nodig hebben.

 

De camping ligt aan het strand. Om er te komen, moet je met een bootje. Deze vaart constant heen en weer, dus missen is lastig. Daarnaast is het ook nog eens een mooi tochtje door het aangrenzende natuurgebielazen

 

Het natuurgebied is beschermd, maar je kan vanaf het strand een mooie wandeling door de duinen maken. Hier bloeien de prachtigste duinbeplanting, o.a. zandlelies.

Vergeet niet je slippers mee te nemen, het zand kan behoorlijk heet worden.

 

Je hebt vanaf het strand ook nog eens een prachtig uitzicht op picture perfect Castelsardo.

Uiteraard brengen we een bezoek aan dit dorpje. Maar al snel blijkt dat uiterlijk ook niet alles is. Van een afstandje is het prachtig, maar om er door te lopen, valt eigenlijk best tegen.

La Marinedda »

De camping bij het strand is mooi, maar voor ons toch te veel golven met een mini-reiziger. We zoeken weer een strandje uit met behulp van Google Maps en rijden ernaar toe.

Het is druk met parkeren, maar gelukkig vinden we nog een plekje aan de weg.

 

Bepakt en bezakt lopen we naar het strand. Dit is een surfstrand. Oef! Dat betekent ook niet heel erg geschikt zwemwater. Of toch...?

 

We besluiten om niet op het 'grote' strand te gaan liggen, maar aan de zijkant bij de rotsen.

Goede keuze, want hier zitten meer families met kinderen en de golven vallen hier mee.

We lopen door tot we niet meer verder kunnen en settelen ons bij een mini baai. Op de rots is een natuurlijk badje ontstaan waar de kinderen leuk in kunnen spelen.

 

Wij klimmen omstebeurten de rotsen over voor een prachtig uitzicht! Wat een fijne middag en wat een fijn strand! Aanrader!

 

Stintino »

Het is even rijden vanuit Valledoria (1 uur), maar dit strand op het schiereiland staat op alle websites en in de reisgidsen gekenmerkt als 'must see'.

 

We zijn in Sardinië ten tijde van de Italiaanse zomervakantie en dit blijkt geen goede combinatie met het kleine strandje. Elke cm2 is bezet met parasollen, handdoeken en zonaanbidders.

Nu we er toch zijn, gaan we toch kijken of er nog een plekje te vinden is voor ons. Die vinden we op een rots.

 

Het waait hier, dus er zijn best behoorlijk wat golven. Joe vindt zijn speelplekje tussen de rotsen in de branding. Hier geen golven, maar wel een heerlijk privé-badje.

 

Mocht je speelgoed vergeten zijn of je handdoek en/of hoed is weggewaaid of je bent echt toe aan een nieuwe kleur bikini..., dan bieden de strandverkopers je graag de helpende hand. Met metershoge gestapelde hoeden op hun hoofd, armen behangen met (hand)doeken en parasols behangen met fleurig goed kán je ze niet mislopen.

 

Als je vroeg komt of een geluksvogel bent, dan kan je vlakbij het strand parkeren. Helaas waren we geen van beiden en onze auto staat boven op de heuvel geparkeerd tegen een behoorlijk tarief.

 

Mooiste strand? Voor ons zeker niet. Maar ons beeld kan vertroebeld zijn door de vele, vele mensen hier. Kom hier dus niet in het hoogseizoen.

 

Monte Petrosu »

 

Onze 3e locatie brengt ons weer naar de oostkust vlak onder Olbia. Voordat we in Monte Petrosu aankomen, maken we een prachtige rit door de bergen van Sardinië.

We waren in de ochtend nog van plan om naar een strandje te rijden, maar toen we aankwamen was het slecht weer én de poort zat dicht. Dus we stellen de tomtom in en rijden langs de meest prachtige bergweggetjes. Dwars door het land. Als we de oostkust weer bereiken, rijden we langs Olbia en de luchthaven.

 

Monte Petrosu zelf is niet echt een gezellig dorpje. Het vakantiedorp bestaat hoofdzakelijk uit hotels en appartementen.

 

We verblijven hier in Residence Lu Nibareddu. Een complex met verschillende huisjes en appartementen. Wij nemen intrek in een huisje aan het pleintje. Joe heeft daarom voldoende ruimte om te spelen. Vanaf het plein hebben we een prachtig uitzicht over de baai.

Aan het einde van de middag horen we de belletjes van de schapen beneden in het dal rinkelen. Mooi!

 

Onder aan het steile pad is het (koude) zwembad. Naast het complex zit een pizzeria/grill restaurant en je kan met een busje naar het strand gebracht worden. Als je zelf een auto ter beschikking hebt, dan hebben ze een aparte parkeerplaats ter beschikking. Erg fijn! Je krijgt toegang toe met een token die aan je kamersleutel bevestigd is.

Het strand zelf vinden we echt wat minder. We zijn verwend en hebben deze vakantie mooiere stranden gezien. We doen hier een poging tot snorkelen, maar ook hier is er niets bijzonders te zien.

 

Het strandtentje dat hier zit, is daarentegen wel heel leuk. Je zit hier heerlijk en overziet het strand.

Porto Istana »

We komen aanrijden en hebben geluk: we vinden een plekje op de eerste rij en staan met 2 stappen al op het strand.

 

Ja, dit is weer een juweeltje!

We kijken op dezelfde rots als vanaf ons 'eigen' strand. Alleen is het water hier helderder en stukken blauwer. Bij een allerliefst strandtentje wapperen de vlaggen en zijn de drankjes ijskoud.

Lu Impostu »

Om op het strand te komen, waden we door de zee. Lu Impostu ligt op een landtong en is vanaf deze zijde alleen per water te bereiken. Leuk!

 

Het strand is smal en daardoor snel druk. We vermaken ons hier ook weer kostelijk.

 

Op het eerste gedeelte kan je strandstoelen huren. Hier ontdekt mini een grote box met veel opblaasbaar speelgoed. Hij is vastberaden en klimt tussen de planken door en scoort een opblaastaxi met behulp van een Italiaanse oma. Charmeur!

 

Cala Brandinchi »

Met als bijnaam mini-Tahiti zijn de verwachtingen hooggespannen. Ook hier is het weer druk, maar we vinden toch nog redelijk makkelijk een plekje tussen de Italianen. Joe trekt heel veel aandacht van alle Italiaanse oma's. Hij geniet er zichtbaar van.

 

Het is hier heel ondiep, waardoor het voornamelijk bij pootjesbaden blijft. Maar geen probleem, want wat een feest voor het oog! Het voelt alsof je ergens in de Pacific zit. Zalig!

 

La Cinta »

 

Op aanraden van een Italiaans/Amerikaans gezin waar we de avond ervoor in een restaurant aan de praat raakten, gaan we naar La Cinta. "Ga met de boot!", zeggen ze, "Dat is veel leuker".

 

We weten vanuit hun omschrijvingen de juiste afslag te ontcijferen. Naast het visrestaurantje is een pier en een houten schuurtje waar ze bootkaartjes verkopen.

 

Wij zijn bijna de enigen in de boot. De laatste afvaart is om 18.45u, dus we hebben nog voldoende tijd om ons daar te vermaken. Je kan vanuit hier ook rondvaarten maken. Als we dit eerder hadden geweten, hadden we dat zeker gedaan. Je kan hier namelijk flamingo's spotten.

 

Voor nu dus een korte trip naar het strand. La Cinta is een lange landtong en wij worden in het midden afgezet. Om die reden zijn hier minder mensen te vinden. We vinden met gemak een strookje zand voor onszelf. We zetten de parasol op, strooien het strandspeelgoed uit en nemen een spreekwoordelijke duik in het kristalheldere, zachtblauwe water. Ook hier loopt het strand weer zeer vlak af. Ideaal met kids!

 

We voelen ons bijna alleen op de wereld als de andere zonaanbidders met de boot vertrekken. Wat een paradijsje hier! Het perfecte strand voor onze laatste vakantiedag.

 

Naar huis »

 

De terugreis verloopt zeer soepeltjes. De auto is zo ingeleverd en de verdere trip naar de luchthaven is zo gemaakt.

 

We merken dat mini te groot wordt om voor lange tijd op schoot te houden. De beenruimte op dit soort vluchten laten vaak te wensen over. Maar goed, het is een korte vlucht en met genoeg vermaak bij de hand is het prima te doen. Met het opstijgen zien we nog even hoe mooi de stranden hier toch zijn.

 

Je kan hier met gemak een strand per dag bezoeken. Op een half uur rijden van Olbia vind je bijvoorbeeld al Porto Istana. Het lijkt ons wel wat om in de toekomst vaker hier heen te gaan. Een weekendje of midweek strand in Sardinië: het is zeer makkelijk en goedkoop te regelen.