Deep South USA

Wij zijn niet in NL

 

Wij zijn nu in

Nederland

Deep South USA

 

Dit was de zevende keer dat we samen naar de Verenigde Staten afreisden. Een rit langs country, blues en jazz, ofwel Nashville, Memphis en New Orleans.

 

TUNE IN FOR SOME NICE MUSIC, FOLKS!

 

 

 

2013

09.11.13

George en Louis

George Bush en Louis Armstrong hebben twee dingen gemeen met elkaar. Naar hun beiden is een luchthaven vernoemd en daarnaast staan ze allebei op ons bestemmingsplan van vandaag (Houston en New Orléans).

Met maar 5 uur slaap achter de rug door een The Killers concert in Paradiso, starten we onze vakantie met een ruim 10 uur durende vlucht naar onze eerste stop: George Bush Intercontinental Airport in Houston, Texas. We hebben voldoende overstaptijd en er zijn geen rijen bij de paspoortcontrole en security. Dat scheelt een hoop haast en vlieg-werk.

Na nog een verfrissend drankje in de Sportsbar, zoeken we de gate op voor onze volgende vlucht. Op naar Louis Armstrong, de luchthaven van New Orleans, Louisiana!

Het is een korte vlucht van George naar Louis. Vanuit de lucht vangen we al een glimp op van deze jazz stad. Het ligt er stralend bij in de middagszon.

Buiten de aankomsthal staat er een grote golfkar te wachten op mensen die naar de autoverhuur-terminal willen. Dat de eindbestemming op nog geen 5 minuten rijden ligt, deert ons niets.

Als de formaliteiten geregeld zijn bij Alamo, kunnen we in de garage onze eigen vervoer ophalen. Er komt net een medewerkster aanrijden in enorme GMC Acadia. Die is voor ons! Onze eigen Toyota Aygo past er 3x in.

We zijn blij dat we van te voren alle adresgegevens in onze TomTom ingevoerd hebben. Nu rijden we zo weg van de luchthaven. Het is best druk rond New Orleans. Maar dit bakbeest slaat zich overal doorheen! Van de staat Louisiana rijden we zo de staat Mississippi binnen.

Met onze eindbestemming Mobile in zicht worden we begroet door staat nummer 3 van vanavond: Alabama! We eten een snelle hap en installeren ons al snel in onze motelkamer. We hebben er aardig wat kilometers en uren opzitten vandaag. Weltrusten!

10.11.13

Sweet Home Alabama

Een goede nachtrust en dito ontbijt doet wonderen. Voordat we echt op pad gaan, vlug nog even langs de drogisterij om alvast een paar dingen van ons boodschappenlijstje af te kunnen strepen.

In het centrum van Mobile lopen we een stuk om ons aan de mooie panden in Dauphin Street te vergapen. In elk mooi pand zit een kroeg. Het ruikt overal naar bier, dus dat verklaart waarom het hier op een paar padvinders na, enorm rustig is. Iedereen ligt vast zijn roes uit te slapen.

Net iets buiten de stad ligt het USS Alabama Battleship Memorial Park. Hier zijn heel wat meer mensen te vinden. Er is een rugby toernooi aan de gang en ook hebben zich veel motorrijdende veteranen verzameld. Ze poseren volop bij de Korean en Vietnam memorials. Het oorlogsschip laten we maar even voor wat het is.

We volgen Interstate 65 noord richting Montgomery. We rijden tussen de groene bossen, rivieren en katoenvelden. De radio is afgestemd op WXBM 102.7 FM. Ik blijf maar Shazammen met al die (voor ons nieuwe) countrysongs.

Na het middaguur komen we aan in Montgomery. Ook hier weer geen kip op straat! Aan de auto`s te zien zit iedereen óf in de kerk óf in een restaurant. In het historische gedeelte loopt een handvol toeristen en er rijdt een patrouillerende politieauto rondjes.

Er staan veel mooie gebouwen, maar we stoppen pas bij het state capitol wat er prachtig uitziet onder die strakblauwe hemel. Verderop staat de kerk waar Martin Luther King jr. 6 jaar lang als pastoor zijn geloof predikte.

Helaas is het Rosa Parks Library & Museum vandaag gesloten. Maar we lezen haar verkorte levensverhaal op het bord voor het museum. Zij was de dappere, donkere vrouw die een revolutie veroorzaakte in 1955, doordat zij haar plaats in de bus niet wilde afstaan aan een blanke man. Rosa werd opgepakt en moest voor de rechter verschijnen. Martin Luther King leidde vervolgens de plaatselijke bus boycot en startte daarmee de burgerrechten beweging voor gelijkheid tussen zwart en wit.

Maar deze stad heeft nog een bekende naam voortgebracht: country zanger Hank Williams. We doen een vlugge blik in zijn museum en rijden dan nog naar zijn laatste rustplaats.

Langs de rivier ligt een radarboot. Het past precies in het plaatje van dit stadje en omgeving.

We slapen vanavond vlak voor Atlanta. Het is nog dik twee uur rijden vanaf Montgomery. Dat het een lange rijdag zou worden, daar hadden we ons van te voren wel op ingesteld. Maar dat de Interstate zo langzamerhand wel wat eentonig begint te worden, hakt erin. De zon is al onder als we de staat Georgia rijden. We zijn blij als we eenmaal bij ons onderkomen van die nacht aankomen.

Nog even een korte wandeling naar Joe`s voor een bier en een bite en dan slapen. Morgen gaan we deze State Capitol verkennen.

 

11.11.13

Atlanta

Na het ontbijt pakken we ons bakbeest naar downtown Atlanta. We verwachten op deze maandagochtend file richting de stad. Dat is gelukkig niet het geval, maar we schrikken wel als er direct achter ons een ongeluk plaatsvindt. Een auto heeft een tik van een vrachtwagen gehad bij het inhalen en draait een paar rondjes op zijn as. Jeetje, wat hebben wij geluk gehad dat we niet geraakt zijn!

Atlanta is de hoofdstad van de staat Georgia en eigenlijk ook de nieuws hoofdstad van de wereld. Het hoofdkantoor van CNN is hier gevestigd. En wij krijgen een rondleiding. Wat een groot complex!

We starten de tour in een kleine bioscoop. Hier zien we hoe het eraan toe gaat in de controlroom. We luisteren en kijken live mee hoe een director aanwijzingen geeft welk beeld op televisie moet worden getoond.

Daarna door naar een demonstratie studio. Hier zien we hoe de autocue werkt en met welke moderne technieken ze tegenwoordig werken.

Vervolgens zien we achter een groot raam hoe nieuwslezeres Carol bezig is met een 2 uur durende live show. Leuk om op deze manier een kijkje achter de schermen te nemen!

Verder zien we nog de `newsrooms`, waar tientallen medewerkers achter meerdere computerschermen bezig zijn het nieuws bij elkaar te verzamelen.

Het is ook vandaag stralend weer en we lopen door het Olympic Park. In 1996 waren hier de Spelen. We halen een kop koffie en strijken hier neer. De kerstboom is hier net neergezet en ze zijn druk bezig met de kerstverlichting in de bomen op te hangen. Wij zijn er nog helemaal niet aan toe, maar dat the most wonderful season toch echt in aantocht is, blijkt maar weer als er een kerstman uit de taxi stapt.

Onze volgende stop is de World of Coca Cola. Ook dit wereldberoemde merk heeft zijn oorsprong in Atlanta. Een erg interessante en leuke (self guided) tour volgt. We mogen een blik werpen op de kluis waar het geheime recept verborgen ligt. Maar het hoogtepunt is het proeven van allerlei frisdranken van de Coca Cola Company. In totaal zo`n ruim 60 verschillende frisdranken en allerlei smaken en kleuren. Inclusief misselijkheidsgarantie. Maar de World of Coca Cola is net als CNN een aanrader als je in Atlanta bent!

In de middag rijden we naar het Martin Luther King, Jr. National Historic Site. Gisteren in Montgomery kruiste ons pad al met deze inspirerende man. Hier bezoeken we zijn geboortehuis, luisteren naar een van zijn speeches in de Ebenezer Baptist Church, waar hij naast zijn vader co-pastoor was en lopen langs zijn laatste rustplaats op een eilandje in de Reflecting Pool.

We lopen met een omweg terug naar onze auto, want in deze buurt staan veel mooie huizen.

Dan gaan we weer de weg op. Het is nu wel heel druk op de weg en dat met 6 rijbanen ter beschikking! We stoppen bij Perimeter Mall en shoppen ons de rest van de dag door. Tegen 9 uur `s avonds zijn we weer in ons hotel in Gainesville.

 

12.11.13

Mooi Georgia

We hebben gisteravond bedacht dat we van onze route gaan afwijken. We willen het vandaag rustig aan doen. Dus we besluiten niet naar de Great Smoky Mountains te rijden, maar om door het beboste gebied van Noord-Georgia te gaan touren.

Hier is het herfst, zoals herfst bedoeld is. Prachtig blauwe lucht, aangename temperatuur, bomen met oranje, rood en geel verkleurde bladeren en prachtige droomhuisjes.

Onderweg stoppen we bij een mooi oud winkeltje langs de rivier. Aan de overkant zit een antiekwinkel, waar je na een dag ronddwalen nog niet alles gezien hebt. De Nederlandse stuivers worden hier per dollar verkocht.

In het dorpje Helen maken we een toeristische stop. Het lijkt alsof we in een idyllisch dorpje in Disney zijn beland, waar het thema Duitsland is. Duitse huisjes, kerken en winkels. Bratwurst mit sauerkraut en bierfesten voeren hier de boventoon. Het voelt hier heel nep aan, dus na de hoofdstraat op en neer gelopen te hebben, verlangen we alweer terug naar de heuvels van Georgia.

Lunchen doen we in Blairsville in de Cook`s Country Kitchen. Dit vinden we de leukste tentjes: tussen de lokalen en waar de bedienden je `honey` noemen.

Tegen 4 uur komen we aan in Chattanooga. We slapen hier op de Delta Queen, een gepensioneerde radarboot. Alles klopt hier: de aankleding, lokatie en sfeer. Het is buiten koud, maar de zon schijnt volop. Dus we nemen een wijntje op het dek voor onze kamer. Dit is vakantie op zijn sterkst.

We lopen over de Market Street Bridge naar het centrum van Chattanooga. Voor ons avondeten schuiven we aan bij de pub met de `exotische` naam: Hair of the Dog pub. Een late night drink doen we in de Texas Lounge aan boord van de Delta Queen zelf. Maar laat wordt het ook vanavond niet.

 

13.11.13

Tennessee

We hebben heerlijk geslapen aan boord van de Delta Queen. Het douchen gaat iets moeizamer met een douchekop op borsthoogte en een cabine van 50x50x180 cm. Het ontbijt bestaat uit eieren, rijstepap, gebakken spek en een 5 centimeter dikke pannenkoek. Goedemorgen!

Het mooie, maar koude weer van gisteren blijft aan. Eén van de lokale attracties in Chattanooga is Ruby Falls, een ondergrondse waterval. Op de Lookout Mountain nemen we een lift de berg in. We stappen tientallen meters onder de grond weer uit. Wat volgt is een wandeling langs stalactieten, stalagmieten en andere mooie rotsformaties. Met als hoogtepunt de enorme grot met Ruby Falls. Er zit een hele lichtshow bij wat de waterval alleen nog maar spectaculairder maakt. De gepensioneerde tourguide Bill gooit er nog een allerlaatste slechte grap tegenaan en de tour is voorbij.

We koersen richting het noorden en doen bij de Walmart alvast boodschappen voor de lunch en halen een koffie bij Wendy`s (waar we twee enorme bakken suiker bij krijgen, waar we wel 2 dagen mee kunnen doen).

We nemen afslag 117 richting Lynchburg en rijden langs een Airforce base. En dan zijn we al in Lynchburg. Hét dorpje waar de beroemde Jack Daniel`s distilleerderij is gevestigd. Alle Jack Daniel`s whiskey over de hele wereld wordt hier gedistilleerd. Wij schrijven ons in voor de half 1 tour.

Ron, een grote vriendelijke reus inclusief een tuinbroek en pet is onze tourguide. En oh, wat houdt deze man van whiskey en van Tennessee. Vol passie en humor vertelt hij over het hele distilleerderij proces en over de verschillende varianten whiskey.

We zien de waterbron, ruiken aan het fermentatieproces, zien het inpak proces (veel handwerk) en bezoeken een van de schuren waar tonnen vol whiskey staan te rijpen.

Alle medewerkers krijgen 1 fles whiskey per maand. Maar als tourguide heb je een voordeeltje: drinken on the job. En laten we net aan zijn favoriete gedeelte van de tour aangekomen zijn: het proeven. We zijn er inmiddels ook helemaal klaar voor. Het in 1 teug achteroverslaan van het shotglaasje is volgens Ron echt een doodzonde. Ruiken en nippen is het credo. Na het derde en laatste glas, gaan we nog even naar het historisch centrum van Lynchburg. Het hart van het dorpje is een plein met in het midden een bank en rondom cafeetjes en winkels.

Dan zoeken we de snelweg weer op voor onze stop van vandaag: Nashville. Naar deze stad hebben we lang uitgekeken. De eerste stop in deze stad: Grand Ole Opry, de plek die, naar eigen zeggen, country muziek groot heeft gemaakt! We kunnen helaas niet naar binnen, in verband the Rockettes die aan het oefenen zijn, maar we zijn er geweest!

Ons hotel ligt verder van het centrum dan we gedacht hadden. En met die winterse temperaturen, stappen we liever in een warme taxi. We delen deze met twee Canadezen die eigenlijk onderweg naar Florida zijn. De taxi-chauffeur voelt zich vrij om zijn eigen opgenomen single ten gehore te brengen. Fantastisch! En het klinkt niet eens slecht!

Bij het uitstappen worden we overvallen door mooie neonlichten en honky tonk klanken uit de café`s. Hier vermaken we ons wel de komende tijd. We eten wat in een sportsbar en gaan dan kroeg voor kroeg een biertje doen. We willen niets missen! Veel muziek, veel kroegen, maar te weinig tijd! Na een paar verschillende biertjes, nemen we de taxi weer richting hotel. Morgen plannen we de rest van de dag in deze muziekstad.

 

14.11.13

Go Titans!

In plaats van met de taxi gaan we te voet naar het centrum. Kijken of het echt zo ver lopen is als de receptionist van ons motel vertelde. We komen onderweg langs het stadium van de Tennessee Titans.

We hebben gelezen dat we ergens fietsen kunnen huren, maar weten niet precies waar. Een hotdog verkoper tipt ons een betere lokatie. 'Tell Jerry that Curtis send you!'. Op deze locatie kunnen we namelijk fietsen lenen tot maximaal 4 uur lang. Helemaal gratisssss.

We sturen de groene fietsjes eerst naar het Ryman Auditorium. De backstage tour vindt vandaag niet plaats, dus we boeken een vroege tour voor morgenochtend. De vrouw vraagt ons wel drie keer of we het zeker weten dat we zo vroeg al een tour willen doen. We zijn toch niet tot in de late uurtjes op Broadway te vinden. Dat houden we nooit vol en zeker niet met de geplande fietskilometers die we nog voor de boeg hebben.

De kaartjes gaan in de tas en we fietsen langs de Country Music Hall of Fame uphill richting het zuidwesten. Pittig fietstochtje! Het is heel erg leuk om zo`n stad tussen de auto`s te fietsen. Je zou het niet verwachten, maar Nashville is echt een fietsvriendelijke stad. Overal aparte fietspaden en er zijn verschillende fietsroutes uitgestippeld. Maar ja, die heuvels...

We komen aan bij de Music Row, hier bevinden zich dé platenmaatschappijen! Hier zit bijvoorbeeld Sony en IBM, maar ook RCA Records waar o.a. Elvis zijn hits opnam. Elke maatschappij heeft een spandoek op de pui hangen waarmee ze een country-ster feliciteren met hun laatste plaat. We herkennen er maar weinig.

Na de Music Row gaan we heuvelafwaarts weer richting de stad. We fietsen voor het Capitol Hill langs naar Hatch Showprint. De oudste nog werkende poster drukkerij. Ze werken er met drukpersen. Het ruikt er naar inkt en oude stempels. En de posters zijn allemaal kunstwerkjes op zich.

We fietsen terug naar het motel om de aangekochte posters terug te brengen. We fietsen via de voetgangersbrug. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de skyline. Weer komen we langs het Titans Stadium en raken aldaar aan de praat met een verkeersregelaar. Hij vertelt dat er vanavond een wedstrijd is en dat de eerste mensen al gearriveerd zijn op de parkeerplaats. Hier gaan ze indrinken en barbecueën ofwel tailgating!

Nadat we de tas hebben gedropt en weer richting stad fietsen, zien we inderdaad al heel wat tenten opgezet worden. We stoppen bij een groepje mannen waar een paar indrukwekkende barbecues worden uitgeladen. We worden gelijk uitgenodigd om aan te schuiven, maar slaan het vriendelijk af.

We leveren de fietsen in en eten een hotdog op straat. Ondanks dat het stralend weer is, worden we toch weer de kroeg ingelokt. De muziek is hiervan de boosdoener, want het klinkt te goed en te gezellig. Ondanks dat het 3 uur `s middags is, gaat het dak er al af in Tootsies (één van de bekendste barren op Broadway).

Hier is het altijd druk, maar gelukkig weten we toch een zitplek te bemachtigen. De bandjes in de kroegen spelen voor fooi, dus je snapt dat ze hun uiterste best doen. Zo ook hier. De zangeres wisselt het podium af met de bar en de tafels. Tot groot genoegen van alle NFL fans die inmiddels ook de weg naar de stad hebben gevonden.

Voor de afwisseling gaan we aan het einde van de middag naar een andere kroeg. Hier eten we wat en ook dit keer weer onder uitstekende muzikale begeleiding. We lopen weer wat verschillende kroegen bij langs, net als gisteren. We bekijken de NFL wedstrijd tussen de Indianapolis Colts en de Tennessee Titans op televisie.

We zijn eigenlijk best moe van het fietsen en de kroegentocht. Wel gaan we lopend naar het motel, zodat we nog even een frisse neus kunnen halen. We staan aan de voet van de brug als er een man kaartjes voor de wedstrijd verkoopt. We kijken elkaar aan en de deal is zo gesloten. Twee kaarten voor $20. We hebben dan wel een deel van de wedstrijd gemist, maar ach..

We sprinten vol adrenaline richting het stadion. Nu maar hopen dat we binnenkomen. En dat komen we! Als er iets is wat de Amerikanen als een beleving maken, dan zijn het sportwedstrijden. Bij binnenkomst hangt er gelijk al een goede sfeer. De Titans leiden de wedstrijd, dus so far so good.

We vinden onze stoelen in vak 311, rij R. Nog voor we zitten hebben we al kennis gemaakt met de buren en krijgen we een fles whiskey in de handen gedrukt. Welcome to Nashville!

Aan weerskanten worden we bestookt met vragen waar we vandaan komen en of we nog iets nodig hebben. Hoe vriendelijk allemaal! We vragen hun daarentegen regelmatig om de spelregels en voor we het weten schreeuwen we net zo hard mee. Gooooooo, Titans!

We leren ze wat Nederlandse aanmoedigingen en de hele rij broez't met ons mee. Wat een topavond! Helaas verliezen de Titans alsnog, maar als ze toch nog 2 minuten voor tijd een touchdown scoren, gaat iedereen los. Als het eindsignaal heeft geklonken, nemen we afscheid. En we krijgen nog even $60 dollar in de handen gedrukt. "Have fun in the States you guys!". Ongelofelijk! Na vanavond gaat er niets meer boven Nashville!

Samen met de andere 64.998 fans verlaten we het stadion en lopen terug naar ons motel. Er is één grote verkeersopstopping ontstaan, maar de mensen blijven rustig en vriendelijk. En dat is zo typisch Amerikaans. En dit is precies één van de redenen waarom we zo graag hier komen.

 

15.11.13

In de voetsporen van the King!

We rijden vandaag naar Memphis, maar niet voordat we het Ryman Auditorium hebben bezocht. Dit is de plek dat country muziek groot heeft gemaakt. Met de komst van de Grand Ole Opry in 1943 was er in de weekenden geen lege stoel meer te vinden. Grote namen, zoals Hank Williams, Dolly Parton, Johnny Cash en Elvis Presley stonden hier allemaal op het podium.

We krijgen een rondleiding backstage van Bobby, een man die al vanaf zijn 30ste bij de Ryman werkt. Inmiddels is hij in de 70 en vertelt ons vol trots de anekdotes van vroeger. Hij heeft ze allemaal gekend en gesproken. We zien de kleedkamers en staan in de coulissen.

Met het vertrek van de Opry in 1974 heeft het gebouw 20 jaar leeg gestaan, totdat het in de jaren `90 weer is opgeknapt. Sindsdien wordt er weer opgetreden door hedendaagse grote namen, zoals Black Keys en Coldplay. Ook komt de Grand Ole Opry weer regelmatig terug naar deze mooie lokatie. Helaas kunnen we dat niet meemaken, maar het bezoek aan de Ryman was een mooie afsluiter van Nashville.

De volgende stad wacht alweer op ons. Het is 3 uur rijden naar Memphis. Het regent inmiddels, dus de rijdag is goed gepland. We maken alleen een pitstop in een gehucht om te lunchen en vervolgen dan snel onze weg weer.

Rond half 4 komen we aan in Memphis. We gaan rijden gelijk door naar de befaamde Sun Studios aan Union street. De rode draad door onze vakantie blijft toch de muziek. Alhoewel we niet heel erg bekend zijn met alle grootheden die door de Sun Studios een vliegende start kregen, besef en voel je toch zeker dat dit een bijzondere lokatie is!

Elvis Presley kwam hier als verlegen tiener binnenstappen om ontdekt te worden. Vijf jaar later verhuisde hij naar Graceland en was wereldberoemd. Hetzelfde geldt voor Johnny Cash, Jerry Lee Lewis en Carl Perkins. Overal in het gebouw hangen oude foto`s, oude platen en hoor je muziek.

Onze tourguide is een `Honky Tonk Angel` (zoals haar enorme tatoeage aangeeft) en enorm muziekliefhebster. Ze weet alles heel enthousiast te vertellen en zingt alle nummers die ze laat horen playbackend mee.

We lopen langs het bureau van Marion Keisker en de direct daarachter gelegen studio. Op de grond staat gemarkeerd waar Elvis, Scotty en Bill destijds hun versie van "That`s All Right" opnamen. We mogen met de originele Elvis microfoon poseren en we luisteren wederom naar verschillende opnames van verscheidene artiesten. Wat is dit een magische plek! Vol energie komen we weer naar buiten.

Het is inmiddels alweer donker buiten. We rijden naar hartje centrum van Memphis om intrek te nemen op een motelkamer op de 9e verdieping. Beale street laten we vanavond even voor wat het is. Morgen hebben we een ontmoeting met de King op zijn landgoed.

16.11.13

King en The King

Vandaag staat in het teken van de Kings. Want Memphis is verbonden met twee totaal verschillende Kings. De eerste bekende King, ook wel bekend als Elvis Presley, woonde op het landgoed Graceland. En dat is bestemming nummer 1 van vandaag. Naar dit bezoek hebben we lang uitgekeken.

We zijn niet de enigen die vandaag op bezoek bij Elvis komen. Wat een mensen hier! Gelukkig hebben we van te voren al tickets geboekt, wat aanzienlijk wachttijd scheelt bij de kassa`s.

De tour begint met het instappen van een bus, want tja, je zal dat stukje naar het huis maar moeten lopen.... Het huis is veel kleiner als wij hadden verwacht. We komen binnen door de voordeur. Rechts gelijk een zitkamer compleet ingericht met spiegels en een grote, witte bank.

Links is de eetkamer. De tafel is gedekt, alsof ze elk moment gasten verwachten. We lopen stapvoets verder (in verband met de vele bezoekers) en zien de slaapkamer van Elvis' zijn ouders, Gladys en Vernon, en de keuken. Overal hangen er persoonlijke foto`s aan de muur.

In de kelder zit de tv kamer met een plafond van spiegels. Er tegen over zit de poolkamer, waar zowel het plafond als de muren met gordijnen zijn gedrapeerd. Elke kamer heeft wel een bijzondere inrichting. Best modern allemaal, op de apparatuur na dan. Alle kamers zijn afgezet met linten, dus we kunnen niet overal vrij rondlopen. Toch kan je helemaal voorstellen hoe de familie Presley hier heeft rondgelopen door het huis. Boven is niet toegankelijk voor het publiek, dit gedeelte blijft privé.

De kamer die het meest tot de verbeelding spreekt, is de Jungle Room. Zowel de muren als de vloer is bedekt met een dik, groen tapijt. Er is zelfs een waterval te vinden. Dit huis is echt te gek!

In de tuin staat het kantoor van vader Presley en zien we het zwembad en paardenweide. In een apart bijgebouw staan alle gouden lp`s en cassette bandjes tentoongesteld. En dit zijn er veel, heel erg veel. Google leert ons dat Elvis in totaal ruim miljard platen heeft verkocht. Erg indrukwekkend allemaal.

Elvis zelf is niet ver weg van dit alles. Hij ligt begraven in zijn eigen achtertuin. Ook zijn ouders en oma liggen hier en er is een gedenkteken voor zijn doodgeboren tweelingbroer.

Maar na dit bezoek aan zijn landgoed is de rondleiding voor ons nog niet over. We bezoeken nog de tentoonstelling met zijn auto`s, vliegtuigen en zijn Las Vegas periode. Hier zien we zijn meest beroemdste outfits voorbij komen. De verwachtingen die we hadden van een bezoek aan Graceland zijn zeker uitgekomen.

Lunchen doen we in de verderop gelegen Taco Bell. Dat we niet hier uit de buurt komen valt op, want een vrouw komt een praatje met ons aanknopen. Ze vindt het erg leuk dat we vanuit Nederland naar Memphis zijn gekomen, maar ze had liever gezien dat we naar de staat Arkansas waren gegaan. Daar is veel meer te zien volgens haar. Maar als we haar om tips vragen wat we allemaal kunnen doen in Memphis, belt ze gelijk haar nicht voor meer info. De bezienswaardigheid tips krijgen we uiteindelijk niet, maar we krijgen wel de tip mee dat we vanavond voorzichtig moeten zijn op straat. Memphis is een criminele stad.

De manager van Taco Bell is ook nieuwsgierig en komt een nieuw gerecht op de menukaart langsbrengen. Of we dit willen proeven. Uhh.. ja tuurlijk! Wederom vriendelijkheid ten top!

Na onze lunch rijden we naar Lorraine motel voor de andere King. Dr. Martin Luther King welteverstaan. Naast de muziek, heeft ook hij een rode leidraad door onze vakantie. In Lorraine Motel vond deze inspirerende man helaas zijn einde. James Earl Ray schoot hem hier in april 1968 neer. Rond zijn dood gaan verschillende complot theorieën ten ronde. Deze worden in het museum verder uitgelegd. We lopen langs de plek des onheils (gemarkeerd met een krans) en zien hoe zijn motelkamer (nummer 306) destijds eruit moet hebben gezien.

Ook deze plek maakt veel indruk op ons. De wijk waar Lorraine Motel in ligt, is prachtig gerenoveerd. Veel leuke winkeltjes en restaurantjes. Iets wat je eigenlijk downtown zou verwachten. Maar downtown is niet veel bijzonders. Op Beale Street na, maar zelfs dat vinden we wat tegenvallen. We hadden net als in Nashville veel live bandjes verwacht, maar die zijn hier schaars op de zaterdagmiddag.

Als de zon onder is, flashen de neonlichten dan wel weer prachtig. Het is nog lekker weer, dus we bestellen een emmer bier en nuttigen dit op een terras, zodat we het komen en gaan op Beale Street goed kunnen aanschouwen. Als bonus kunnen we meegenieten van de live muziek vanuit de naastgelegen kroeg (de blues!). Na -uiteraard- een verplichte stop bij Alfred`s café wandelen we weer richting hotel.

17.11.13

Shack

Ook vandaag staan er weer wat kilometers op de planning. We rijden naar Tupelo, een klein stadje in het noordoosten van Mississippi. Dit is Elvis` zijn geboorteplaats.

Het is zondag, dus het museum is pas in de middag open. We kunnen wel rond het kleine, schattige, witte huisje lopen. Naast nog een standbeeld is hier niet veel te zien. We rijden naar het stadscentrum. Hier rijden we nog langs de Hardware store, waar hij zijn eerste gitaar kocht.

Dan koersen we weer richting het westen van Mississippi. Het landschap verandert snel. Alles is hier vlak. De katoenvelden zijn hier inmiddels allemaal gerooid. Bij een fabriekje zien we hele balen met katoen opgesteld staan.

Vannacht slapen we in Clarksdale. We komen hier al aardig in de richting van de Mississippi- rivier. En het weer klaart op. We vertrokken met regen, maar hier schijnt de zon en loopt de temperatuur zelfs op tot zo`n 25 graden!

We rijden door het dorpje Clarksdale. Alles is hier in zondagse ruste. Ook in dit stadje weer mooie oude gebouwen. Dit stadje ademt Blues.

We slapen in de Shack Up Inn. Wat een idyllische plek. Aan de andere kant van de rails ligt een katoenveldje. We slapen in de `Fullilove`- shack. Met die Indian Summer temperaturen, nodigt onze veranda uit voor een koud biertje en slippers aan onze voeten. Op de radio in het huisje staat een afspeellijst met bluesmuziek op shuffle. Ik denk dat ik de blues begin te snappen...

 

18.11.13

Mississippi

Gisteravond vlak voor we gingen slapen was er een hoosbui, maar vandaag is het weer een heerlijke nazomerse dag. Het ontbijt zoeken we verder richting het zuiden. In Cleveland een klein plaatsje langs highway 61, halen we weer wat boodschappen, inclusief ons ontbijt.

Wat een weids uitzicht hier. Dat het hier om vruchtbare grond gaat, is overduidelijk met al die boerenbedrijven en maïs-, katoen- en graanvelden om ons heen. Dat er weer een klein dorpje aankomt, dan zien we dat van mijlenver al aan de grote watertank die overal bovenuit steekt.

We stoppen in Vicksburg. Een schattig stadje. We lopen de hoofdstraat op en neer en genieten van het stralende weer. Hier zien we ook voor het eerst de Mississippi rivier. Even buiten Vicksburg lunchen we op een zijweggetje van de snelweg in het zonnetje.

Het laatste stuk van de route rijden rijden we over de Natchez Trails parkway. Een heuvelachtige route door de bossen. We spotten onderweg wat reeën. Tegen 4 uur zijn we in Natchez. Vicksburg was mooi, maar dit is echt een mooi stadje. We rijden een route langs allerlei plantagehuizen, ofwel Antebellums. De een nog mooier dan de ander. En allemaal omringt door enorme bomen waar mos aan de takken hangt.

Na de route gaan we op zoek naar ons motelletje voor de nacht. Letterlijk zoeken, want we rijden met een omweg ernaar toe. `s Avonds gaan we lopend op pad naar een eettentje. Dat ze hier niet ingesteld zijn op voetgangers blijkt maar weer aan het gebrek aan voetpaden.

Vandaag was een mindere dag qua sightseeing. We kijken weer uit naar de komende dagen!

 

19.11.13

Swamp

We verlaten Natchez en daarmee Mississippi via de grote brug. Er liggen weer radarboten in de rivier.

We zijn blij dat we voor deze route hebben gekozen. Er is hier alweer zoveel te zien. Grote katoenbedrijven, plantage huizen en mooie rivieren en groen. Louisiana doet al heel vriendelijk aan.

Aan het begin van de middag zitten we in bayou country. Langs de weg zien we al mooie moerassen. We zetten koers richting Breaux Bridge. Via een mooie brug komen we het dorpje inrijden. Bij Martin Lake stappen we uit bij Champagne`s Cajun Swamp Tour.

We hebben geluk, want Bryan is net klaar met de vorige tour en we kunnen dus direct de boot in. Het is hier prachtig! Enorme bomen met mos aan de takken. En veel wildlife! We zien gelijk al een alligator aan het opwarmen in de zon. En daar 3 schildpadden. Dit zijn niet de enige die we zien.

Binnen een kwartier zien we er zoveel! Heel veel schildpadden en alligators hier. Er zit een schildpad vast zit tussen twee stronken en een alligator komt net kijken wat voor lekker hapje daar ligt. Deze schildpad heeft geluk, want én hij is te groot voor deze kleine gator én het reddingsteam staat paraat.

We verlossen het diertje uit zijn benarde positie en varen weer verder.

In een ander gedeelte liggen zoveel kleine waterplantjes dat het net een weiland lijkt. Wat een plaatje!

We varen op volle kracht over het meer. Yihaa!!! Op het meer staan allemaal `Duck Hunt`- hutjes. Hier verstoppen ze de boot in en vanaf het gecamoufleerde platform schieten ze dan op eenden.

Na 75 minuten stappen we zeer voldaan uit. Wat een pracht tocht!

We rijden vervolgens naar de state capitol Baton Rouge. File! Wat een contrast met de afgelopen dagen van leegte en rust. We stoppen bij een mall om mijn verzameling cowboylaarzen aan te vullen. Vervolgens in één streep door naar New Orleans.

We komen weer in het donker aan. In de stad is het makkelijk navigeren en bij de eerste aanblik krijgen we gelijk zin om de stad verder te verkennen.

Ons hotel hebben we zo gelukkig zo gevonden en checken gelijk in, zodat we onze bagage kunnen droppen. De auto parkeren we twee blokken verderop. We hebben van te voren op internet al een betaalbare parkeerplaats opgezocht én gereserveerd, want parkeren in het centrum van New Orleans kan een dure aangelegenheid zijn.

We gaan gelijk de stad in. De temperatuur is nog steeds goed. Op naar Bourbon Street, de barstraat hier. De muziek en de neonverlichting zijn ook hier volop vertegenwoordigd. We lopen eerst de straat op en neer en strijken dan neer in een klein restaurantje voor een kleine hap. Dan is het toch echt tijd voor een biertje.

We vinden een bar op de 1e verdieping met een groot balkon, zodat we op de straat kunnen uitkijken. Drinken mag hier overal, zolang je maar niet uit glas drinkt als je buiten bent. Overal staan plastic cups. Ook op het balkon moeten we hier aan geloven.

Het begint frisser te worden, dus we drinken de rest van ons drankje binnen op. We raken aan de praat met een groep Nederlanders die na 7 weken op zee eindelijk weer hun eerste avond aan wal vieren. Dat zij het laat gaan maken, staat vast. Maar wij druipen rond middernacht af.

 

20.11.13

French Quarter

 

We hebben gister eigenlijk alleen Bourbon Street gezien en dat beloofde al veel goeds voor de rest van de komende dagen.

We gaan lopend naar de Mississippi. Hier volgen we het voetpad langs de oever. Het is wederom weer een stralende dag. Het lijkt wel een ansichtkaart, die witte kerk in het groene park tegen die strakblauwe hemel. Onze koffie to go op langs het water. Verderop speelt een radarboot een deuntje op de fluiten.

Dan duiken we verder French quarter in om dit prachtige buurtje te inspecteren. Eerst naar de French Market. Een overdekte marktje met souvenirs, bloemen, eetstandjes en innovatieve uitvindingen. Zo praten we met een man die zijn documentaire/ film over illegale trein reizigers aan het promoten is. Interessante film! Daarna met een man die een superhandige pottenhouder heeft bedacht. Leuk!

We lopen zigzaggend door dit overzichtelijke wijkje. Prachtige gekleurde panden, hekwerk, balkonnetjes, veranda`s en tuintjes. De één nog mooier dan de ander. Sommige straten zijn niet toegankelijk voor verkeer en hier zijn vaak de straatmuzikanten te vinden. Compleet met contrabas, trompet, banjo en wasbord. Fantastisch!

Na het middaguur schuiven we aan in een caféetje op een hoek, waar ze Po`Boy sandwiches serveren, een regionaal gerecht. We krijgen een enorm brood voorgeschoteld met saus, patat, draadjesvlees en kaas. Lastig eten, maar om je vingers bij op te eten, zo lekker!

We kunnen er weer helemaal tegen aan en zigzaggen verder. We drinken nog een drankje in het zonnetje en liggen in het gras van het Louis Armstrong Park om de planning voor vanavond en morgen door te nemen.

We hebben elk straatje van de wijk inmiddels gezien en gaan weer richting hotel. Dit ligt in het Warehouse District. Ook de renovaties van deze oude panden heeft zijn vruchten afgeworpen. Dan trekken we ons terug op de kamer. Even wat drinken en opfrissen.

Tegen 6 uur lopen we richting de New Orleans Arena. Want we hebben kaarten weten te bemachtigen voor een NBA wedstrijd. Om 7 uur spelen de New Orleans Pelicans tegen de Utah Jazz. Het is lang niet uitverkocht, dus we hebben de hele rij voor onszelf. Dit basketbal publiek is minder fanatiek dan bij het American Football.

De Pelicans staan al snel voor, maar de Jazz nemen het snel over. Elke time-out en pauze worden benut met vermaak. Zo zien we een stoelendanser, cheerleaders, touwenspringers en wedstrijden waarmee je allerlei tegoedbonnen kan winnen. Hierin is het publiek dan wel weer fanatiek.

De Pelicans komen met een comeback en nemen de leiding weer over. Bij het scoren van 100 punten of meer door de Pelicans, betekent de dag na de wedstrijd gratis friet voor iedereen bij de plaatselijke McDonald`s restaurants. En het gebeurt! Uiteindelijk winnen de Pelicans met 105-98. Wederom een leuke wedstrijd!

Na de wedstrijd lopen we direct door naar Bourbon street. Op straat lijkt het rustiger dan gisteren, maar in de kroegen is het iets drukker. Dat je hier met drank over straat loopt, is geen probleem. Het is zelfs geen probleem om vervolgens met je biertje een andere kroeg binnen te stappen. De bandjes spelen goed en er wordt fanatiek gedanst. We houden het vol tot middernacht.

 

21.11.13

Big Easy

New Orleans heeft als bijnaam de Big Easy. En om die bijnaam eer aan te doen, blijven we vandaag langer in bed liggen. Het ontbijt in het hotel missen we hierdoor. Geen probleem, we halen een uitslapersontbijt op Canal Street bij de Starbucks.

We nemen vandaag de streetcar. Een dagpas voor de trammetjes halen we bij de bestuurder zelf en kost $3 per persoon en kan onbeperkt gebruikt worden. Er zijn verschillende routes die je kan nemen. Wij nemen de route richting het Garden District.

Ook hier moeten weer mooie huizen en tuinen te zien zijn. Eerst lopen we langs Lafayette Cemetery. Hier staan indrukwekkende grafwerken. De meeste zijn inmiddels vervallen en overgroeid door planten. Maar dat draagt wel bij aan de sfeer die hier bij hoort.

Dat hier prachtige huizen staan, daar is geen woord van gelogen. Een echte aanrader om hier een kijkje te gaan nemen dus. We lopen een drukkere straat in met allerlei winkeltjes. We dwalen door een prachtige antiekzaak. In elk hoekje en kamer is wel wat te snuffelen. Helaas zitten onze koffers vol en is onze portemonnee zo goed als leeg, dus het blijft bij kijken.

Aan de overkant zit een Rum café. Het ruikt hier heerlijk, dus we laten ons verleiden tot Caribisch gevulde taco`s en een koud biertje. Overal zitten galerieën en leuke boetiekjes. Veel fietsers ook hier. Een hele relaxte buurt.

We nemen de tram terug naar het centrum en nemen vervolgens weer een andere tram, gewoon om te zien waar deze uitkomt. Het eindstation heet `Cemeteries`. Rondom ons heen zijn verschillende begraafplaatsen. We hebben er vanmiddag al één bezocht, dus laten het voor gezien en rijden weer mee terug.

Vandaag is onze laatste dag in New Orleans en we hebben alles gezien en gedaan wat we wilden. `s Avonds eten we vlakbij het hotel in een Sportsbar. Vanavond spelen de New Orleans Saints tegen de Atlanta Falcons. We zagen vandaag al opvallend veel mensen in Saints-tshirts, blouses, petten en andere versieringen lopen. Dit is dus de reden. En dé combinatie voor Game Night is bier en pizza, dus volg ik die traditie maar. Alfred probeert het lokale jambolaya, wat hem goed smaakt.

De rest van de wedstrijd kijken we weer op Bourbon Street. De wedstrijd is overal te volgen vanuit elke hoek van elke bar. American Football leeft overal. Zelfs de optredende bandjes kijken met schuin oog naar de tv schermen. De Saints winnen!

Zo druk als vandaag hebben we het hier nog niet gezien. We gaan al richting het weekend, dus dat zal er ongetwijfeld mee te maken hebben. Vanavond staan er ook allemaal mensen op het balkon, die opzichtige, glimmende kralenkettingen naar het publiek beneden gooien. Leuk!!

Deze traditie komt vooral voor tijdens Mardi Gras, hét feest van de stad. De kralenkettingen zie je dan ook overal in de stad terug: verstrengeld in bomen en behangen aan fietsen, hekken en elektriciteitskabels.

We lopen weer andere barretjes dan gisteren. Maar dit keer geen bier, maar een Handgrenade-cocktail, inclusief bijpassend glas. Het wordt uiteindelijk weer later dan gewild, het is hier veels te leuk en overal wat te zien.

Morgen vliegen we terug naar Nederland. Het was weer een topvakantie. We hebben zo`n 3200 kilometer gereden met een gemiddelde van 43 mijl per uur. Dat betekent dat we 43 uur in de auto hebben doorgebracht. We hebben weer een hele andere, mooie kant van de Verenigde Staten gezien. Voor muziek- en cultuurliefhebbers is dit echt een toproute!

Maar eerlijk gezegd, zijn we nu wel aan vakantie toe!

Thanks y`all voor het volgen op twitter, facebook en de site en zeker ook voor jullie leuke reacties!