Florida rondreis

Wij zijn niet in NL

 

Wij zijn nu in

Nederland

Florida

We rijden met onze huurauto van Orlando naar eindbestemming Miami. Een rit van normaal zo`n 380 kilometer waar wij er 2.500 kilometer van hebben weten te maken door via de westkust langs Crystal River, Sanibel Island, Everglades en de Keys te rijden.

 

 

 

2010

 

29.10.10

Sun & Fun

De wegenkaart van Florida ligt alweer weken standaard naast de bank. Al 100x hebben we het reisschema omgegooid en alhoewel we nu een redelijke planning op papier hebben, ligt meer dan de helft van de route nog open. Er is zoveel te zien en te doen. We hebben wederom een huurauto, dus zijn vrij om te gaan en staan waar we willen. Maar waar we sowieso naar toe gaan: Amway Center (Orlando), Crystal River, Everglades, Miami en de Keys. Onze snorkelsets zijn niet voor niets al als eerste klaargelegd om in te pakken!

Ons motto van de vakantie: Sun& Fun!

 

12.11.10

Wachten & vertraging

Alles is ingepakt, dus we vertrekken naar Schiphol. Het is nog vroeg (5uur), dus het is overal rustig op de luchthaven. Nog even ontbijten en rondlopen en dan op naar de security en door de bodyscan bij de gate. De vlucht vertrekt wel later, waarschijnlijk door het weer. We vliegen naar Orlando via Detroit, dus we hopen dat deze vertraging geen effect heeft op onze volgende vlucht.

We zitten helemaal achterin het vliegtuig en de stoelen zijn uitgerust met een privé-scherm. We kunnen de hele vlucht dus onbeperkt films kijken en spelletjes spelen. De vlucht gaat voor ons gevoel supersnel. We landen in Detroit met een strakblauwe hemel. Nu hebben we een uur en 10 minuten om over te stappen. Maar eerst wachten tot we uit kunnen stappen (want we zitten achterin). Vervolgens naar de douane waar we in een lange rij aansluiten. We hebben geluk als we uit de rij worden gehaald en worden begeleid naar een gedeelte waar het minder druk is. Douane is erg streng en serieus. Onze vingerafdrukken en foto worden genomen en we mogen door. Nu in een spurt naar de bagageband en om vervolgens weer in de rij aan te sluiten voor een bagagecheck. Ojee, we hebben nog 20 minuten! We moeten onze bagage opnieuw inleveren en hier vertelt een medewerker dat we toch echt te laat zijn! Aargh! Vlug naar de Delta Airlines balie voor hulp. Deze dame boekt ons razendvlug om naar de volgende vlucht. Hierdoor komen we twee uur later aan in Orlando, maar gelukkig nog redelijk op tijd.

 

Voor vanavond hebben we namelijk een basketbalwedstrijd op het programma staan! De Orlando Magic spelen tegen de Toronto Raptors. En dit willen we absoluut niet missen. Met de nieuwe vlucht kunnen we het op de luchthaven rustig aan doen. Maar eerst weer een rij voor wéér een security check en dan… relax. We lopen wat rond en gaan om de tijd te doden, heen en weer met de airport tram, die door de vertrekhal loopt. Dan is het alweer tijd om te boarden. De vlucht is vol en er wordt zelfs om vrijwilligers gevraagd die een andere vlucht willen pakken. Hiervoor krijg je een riante vergoeding ($400 p.p. aan reischeques) en als we geen plannen voor de avond hadden, hadden we dit aanbod zeker aangenomen.

 

De vlucht van Detroit naar Orlando is prachtig. Het is helder weer en we zien veel. Maar we kunnen niet wachten tot we in de auto zitten. Onze Dodge staat al op ons te wachten! We zijn zo opgelucht dat we toch op tijd hier zijn. We rijden rechtstreeks naar het enorme Amway Center en parkeren er pal naast. We halen onze via internet bestelde tickets op en stappen een sportwereld binnen, die in Nederland zijn weerga niet kent.

 

Alle medewerkers die we tegen het lijf lopen, wensen ons een fantastische avond toe. Ze zijn niet alleen aardig en behulpzaam, maar ook nieuwsgierig waar we vandaan komen. Wij kijken onze ogen uit, wat een enorm stadion! We zitten helemaal bovenin, op de hoogste ring. Maar alsnog hebben we goed zicht op de court. De teams komen het veld op onder een luid gejuich. Na het inspelen begint het officiële gedeelte. Eerst komen de volksliederen van Canada en USA voorbij en daarna worden de teamleden voorgesteld aan het publiek. Ze weten hier het publiek wel op te zwepen. En dan hebben we het nog niet eens over de cheerleaders! Die meiden dansen alsof hun leven er van af hangt.

De wedstrijd begint goed: de Orlando Magic scoort gelijk. Maar snel daarna, scoren ook de Raptors. En dit gaat eigenlijk de hele tijd door, het loopt gelijk op. In de time- outs, komen de dansmariekes weer het veld op of de stadion- camera gaat weer op zoek naar zoenende stelletjes. Dat laatste is erg vermakelijk. Naast deze zogenaamde `kiss-cam`, zoekt de camera ook naar mensen die niet door hebben dat ze in beeld komen. Er loopt een timer bij om te kijken hoe lang ze dit volhouden. Dit onder luid gejoel en gelach van de rest van het publiek. Tja, laat het vermaak maar over aan de Amerikanen...

Hoezeer we ook genieten, we zijn doodop. Orlando verliest de wedstrijd ook nog eens. Dat terwijl de medewerkers tegen ons zeiden dat we niet konden verliezen, omdat het in Toronto veels te koud is om serieus basketbal te spelen! We springen in de auto om naar ons hotel te zoeken. Helaas gaat dit niet zo vlot als gehoopt. Maar als we uiteindelijk het hotel vinden en de koffers onze kamer binnen rijden, kunnen we alleen nog maar bedploffen en slapen. Morgen zien we wel verder.

 

13.11.10

Space Coast

We zijn goed uitgeslapen als we de ontbijtzaal van het hotel binnenstappen. De zon schijnt volop en we zitten hierdoor alweer helemaal in de vakantie- mode, compleet met korte broek en slippers.

 

We stellen het navigatie systeem in naar de oostkust: vandaag gaan we naar het Kennedy Space Center! Via wat tolwegen, komen we er na anderhalf uur rijden aan. We hebben ook hier de tickets van te voren al geregeld, dus kunnen de rij voor de kassa voorbij lopen.

We lopen als eerste wat rond door de Rocket Garden, een gedeelte waar allerlei raketten staan opgesteld. Ook lopen we de brug over die de astronauten van Apollo 13 ook hebben gebruikt om te boarden. Daarna melden we ons bij de bustour. We moeten verplicht een knalroze sticker dragen, zodat ze kunnen zien dat we bij de groep horen. Ze hebben er maar `special guest` op geprint om het minder erg te maken. Fanatiek als we zijn, proberen we net zo enthousiast te reageren als onze mede-Amerikanen op vragen van onze reisleidster. De tour leidt ons naar een overzichtspunt langs het water. Hier spot Alfred een dolfijn. Ook veel pelikanen hier. In de verte zien we de cruiseschepen liggen van Cape Canaveral.

We rijden langs de plek waar de astronauten in quarantaine verblijven. In het slootje ernaast spotten we een joekel van een alligator. Niet veel later zien we er nog één en nog één. En zie daar de baby-krokodillen in de zon liggen! Ook de schildpadden ontbreken niet en `rennen` de weg over als ze onze bus horen aankomen. Het lijkt hier wel een natuurpark!

De een na laatste lancering van een space shuttle staat 30 november gepland. De Discovery zou al eerder gelanceerd worden, maar dit is uitgesteld. Voor ons een geluk, want nu zien we hem ingepakt op het lanceringsplatform staan. Mooi gezicht! Evenals het enorme gebouw waar de shuttles in elkaar gezet worden. Dit is de hoogste hangar te wereld!

<Uiteindelijk wordt de Discovery op 24 februari 2011 gelanceerd>

De landingsbaan is ook enorm en we staan versteld van wat er allemaal bij komt kijken om een missie succesvol te laten slagen. Zo moeten ze om hier in Florida te kunnen landen, al boven Australië de motor uitzetten om snelheid te minderen. Van Australië naar Florida is het dan nog maar een uur vliegen. Snel? Ze doen over een rondje Aarde zo`n anderhalf uur, waarvan ze 3 kwartier nacht en 3 kwartier dag ervaren. Indrukwekkend!

De dag is niet alleen indrukwekkend, maar ook leerzaam geweest. Als er een quiz in de bus wordt gedaan, weet Alfred een vraag goed te beantwoorden en verdient hiermee een práchtige foto van de space shuttle de Endeavour.

We sluiten de dag af aan het strand: Cocoa Beach. Hier kijken we naar de golfsurfers en de schelpenzoekers. Eenmaal weer terug in Kissimee `dineren` we bij ons favoriete fastfood- keten: de Taco Bell en later gaan we boodschappen doen. Om de dag te eindigen op de hotelkamer met een koude Miller light.

Morgen gaan we hetgeen bezoeken waar Orlando bekend om staat: de attractieparken. We zijn er nog niet uit welke het gaan worden, maar we zulllen toch snel een knoop doorhakken. De keuze is hier reuze!

14.11.10

Universal Studios

Het besluit is gevallen: we gaan naar de Universal Studios! De kaartjes kopen we alvast in de hotel lobby. Omdat we de shuttle bus gemist hebben, pakken we de auto. We zijn er binnen no time. Het is zondag, dus we verwachten dat het druk gaat worden.

Daarom gaan we gelijk na binnenkomst van het park naar dé rollercoaster: de Hollywood Rip, Ride, Rock it. Het ziet er spectaculair uit, met die 90º graden toeloop. We moeten eerst onze bagage in een locker doen voordat we in de korte rij aansluiten. Eenmaal in de achtbaan, kunnen we onze eigen muziek bij de rit uitkiezen. We gaan allebei voor Rollin` van Limp Bizkit. En dit blijkt er perfect bij te passen. Snelheid, loopings, kurkentrekkers, vrije vallen en veel bochten: echt heel erg gaaf. We stappen dizzy weer uit. Nog een keer! En nog een keer! Daarna maar kijken wat het park verder nog te bieden heeft.

We gaan naar 4D show van Shrek (erg leuk) en naar de achtbaan van de film Revenge of the Mummy. Deze laatste film nooit gezien, maar de achtbaan is de moeite waard. Vervolgens naar een optreden van de Blues Brothers en maken een boottocht waar Jaws bijna bij ons op schoot springt.

Bij Men in Black schieten we fanatiek op aliens en scoren hier behoorlijk wat punten mee. Ook heeft Woody Woodpecker hier in Universal zijn eigen achtbaantje en we gaan van een glijbaan met een rubberen bootje. We fietsen in de nacht door het bos met E.T. (“Phone Home!”) en moeten lachen om de virtuele achtbaan van Simpson`s Ride.

Wat een dag! En in tegenstelling tot wat we verwachtten, is het hartstikke rustig overal. Maximum wachttijd 15 minuten. En als we langer moeten wachten, pakken we gewoon de `singles lane`. Dan kom je niet naast elkaar te zitten, maar je vult de lege plekken op. Het is ook nog eens heerlijk weer, dus we kunnen met trots vermelden dat de eerste verkleuring al te zien is! (ondanks al het gesmeer met zonnebrand!)

Aan het einde van de middag rijden we vol van alle indrukken terug richting hotel. Onderweg komen we langs een outlet mall, waar we nog even rondkijken. Hier passen we in een winkel zo`n beetje alle zonnebrillen en kopen nog een luchtje. Daarna echt naar het hotel en met de voetjes omhoog! Even bijkomen om vervolgens te gaan eten in een restaurantje aan de overkant. Laat de Amerikaanse steaks maar komen!

We vergeten dat de voorgerechten hier net zo groot zijn als de hoofdgerechten, dus we krijgen uiteindelijk veel meer voorgeschoteld dan we op kunnen. Maar het smaakt allemaal heerlijk! Met volle buikjes rollen we ons bed in.

15.11.10

Hulk & Popeye

We maken ons klaar voor de tweede dag Universal. Dit keer gaan we naar Universal`s Islands of Adventure. We parkeren onze auto in de King Kong-sectie. King Kong zelf brult hier door de parkeergarage. We weten de weg nu, dus lopen via de City Walk, een gedeelte waar allerlei winkels, restaurants en uitgaansgelegenheden zitten, naar het park. Bij de ingang, moeten we net als gisteren als registratie onze vingerafdruk afgeven. En ook de bagagecheck ontbreekt niet. Die security checks zijn een way of living geworden hier in de States.

Ook dit park heeft een mega-rollercoaster en deze heet `The Hulk`. De naam zegt genoeg. Je zit hier met zijn vieren naast elkaar. De achtbanen hier gaan heel soepel, dus geen halve hersenschudding als we er uit komen.

Vervolgens via attracties als `Doctor Doom`s Fear Fall` en `Amazing adventures of Spiderman` door naar Toon Lagoon, een gedeelte van het park waar het lijkt alsof je door een strip loopt. Overal tekstballontjes en felle kleuren. Wij gaan hier in een waterattractie van Popeye. We zien mensen in de ronde boot stappen met regenponchos aan. Hmmm, dit is wel verdacht. Het is hier niet druk en we zitten met 2 anderen in de boot. Bij de eerste bocht is er een stroomversnelling en komt er zoveel water in de boot, dat we nu de regenponchos begrijpen… we zijn kletsnat. Onze overbuurman moet heel hard om ons lachen, maar wie het laatst lacht, lacht het best. Even later komt hun gedeelte onder een waterval terecht en zijn ze doorweekter dan doorweekt. Ach ja, het is toch 30 graden, inclusief strakblauwe hemel. Nu we toch kletsnat zijn, lopen we gelijk naar de volgende waterattractie: de bekende boomstam-van-een-glijbaan. Hier krijgt Alfred nogmaals de volle laag. Om op te drogen kunnen we in de `human dryer`gaan staan, maar wij doen het op de natuurlijke manier: in de zon.

Vanuit de Toon Lagoon, wandelen we via Jurassic Park naar de Wizarding World of Harry Potter. Dit gedeelte van het park is pas geopend. En nu weten we waar al die mensen gebleven zijn. Zo druk hebben we het gister en vandaag nog niet gezien. Bij de attractie staat zelfs een wachttijd van één uur aangegeven! Dus Alfred en ik kiezen weer voor de singles lane en zijn meteen aan de beurt! Vervolgens in de draken achtbaan en dan in de rij voor… een souvenirshop! Ja, het is hier zo druk, dat anders de winkels overvol worden. Ik sta een tijdje te kijken en er is één medewerker, die af en aan loopt met nieuw handelswaar. Wil je een toverstaf, uil of een Hogwart`s uniform? Hier kan je het allemaal halen en een vrouw doet dat dan ook en moet $510 afrekenen!

Het park is prachtig aangekleed en de details zijn erg mooi aangebracht. Ook de voorzieningen in het park zijn goed. Zo zijn er bij de achtbanen allemaal kluisjes, waar je je rugtas, zonnebril e.d. kwijt kan. Dit is tot een bepaalde tijd gratis en die tijd is aangepast aan de wachttijd van de attractie. Om een kluisje te huren en om weer te openen, moet je wederom je vingerafdruk afgeven!

Halverwege de middag hebben we alles gezien en gedaan wat we wilden. Dus we besluiten om richting het hotel te gaan en om een duik te nemen in het zwembad van ons hotel.

Ons hotel zit aan een enorme boulevard dat vol met winkels, hotels, restaurants en supermarkten staat. Er zijn zoveel reclameborden, dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Aanbieding hier, special offer daar… Er is in ieder geval genoeg te doen.

In de avond rijden we naar een Walmart om wat boodschappen te doen voor morgen. Eenmaal weer terug in het hotel kijken we de Amerikaanse versie van `Tussen Kunst en Kitsch`. Alleen ligt de gemiddelde waarde hier iets hoger: zo op de $10.000!

 

16.11.10

Roadtrip

Vandaag gaan we een road trip maken! Vanavond slapen we in Crystal River. We hebben de hele dag om er heen te rijden, dus doen het rustig aan.

De eerste stop is in Ybor City, een historisch stukje binnenstad van Tampa. Het is nog vroeg en er is niet veel te doen, dus we rijden er door. Ziet er leuk uit, maar we rijden verder.

We komen langs een enorm winkelcentrum, dus maken een stop. Het is echt enorm. We gaan allereerst langs de Apple store, waar Alfred eindelijk zijn i-pad haalt. Hij kan niet wachten tot we in het hotel zijn. Vervolgens nog naar Abercrombie & Fitch en naar hun broertje Hollister. Dan hebben we voorlopig weer voldoende gevulde tassen om de achterbank van de auto mee te vullen.

We rijden nu door naar de kust: Honeymoon Island. We zien gelijk de mooie, witte zandstranden. Veel kitesurfers! Het waait enorm, maar de temperatuur is goed. We waaien even uit op een schommelstoel aan het strand en rijden dan verder om het eiland te verkennen. Er is een wandelroute uitgestippeld dat ons erg leuk lijkt. Hier op het eiland komen ratelslangen, wasberen, schildpadden en verschillende vogels voor. We hopen er een paar tegen het lijf te lopen. Als eerste zien we een meerdere visarenden en enorm veel sprinkhanen. Echte joekels! Na een tijdje besluiten we terug te gaan en dan zien we plotseling een wandelende steen. Maar dat is geen steen, maar een schildpad! Wat schattig. Hij is niet bang en kijkt ons nieuwsgierig aan. Dan vind hij het mooi geweest en wandelt de bosjes in. Later komen we nog een van onze geharnaste vrienden tegen. Een succesvolle wandeltocht, alhoewel we geen slang hebben gezien. Maar goed, of dat nu heel erg is?

Volgende stop is Tarpon Springs. Een dorpje langs de kust waar veel Grieken zich gesetteld hebben. We rijden door het dorp, wat een prachtige huizen hier! De Griekse invloeden uiten zich voornamelijk in de vele Griekse restaurantjes en de shops die vol Griekse souvenirs liggen. Maar waar al deze winkeltjes nog voller mee liggen, zijn de natuurlijke sponsen. Het duiken naar de sponsen was hier big business. Voor ons blijft het `kijken, kijken, niet kopen'..

Het is nu nog een stuk rijden naar Crystal River. Veel stoplichten, dus dit gaat nog wel even duren. Eenmaal in het hotel in Crystal River, test Alfred gelijk zijn ipad. Daarna gaan we uiteten bij Cody`s Original Roadhouse. Een restaurant/bar vol locals. Voor de deur staan allemaal grote pick ups. We eten wederom heerlijk. We vragen wel om een `doggy bag`, want Alfred heeft wat kippevleugeltjes over. Wij hebben een kleine box, maar de gezinnen gaan met minimaal drie grote dozen de deur uit.

Dan vroeg naar bed, want de wekker gaat morgenochtend om half 6!

 

17.11.10

Snorkelen met zeekoeien!

Gek genoeg hebben we er geen problemen om zo vroeg op te staan. We trekken onze zwemkleding aan en springen in de auto. Binnen 5 minuten zijn we op onze bestemming: Bird`s Underwater. We zijn niet de enigen die vanochtend zo vroeg op stonden. We gaan vanochtend zwemmen met lamantijnen ofwel zeekoeien! Hoe ze aan de laatste naam komen, is wel duidelijk, want ze leven voornamelijk van zeegras. Ze hebben geen natuurlijke vijanden, behalve de mens zelf. Omdat deze dieren nu beschermd zijn, gaat het een stuk beter met ze.

 

De boot vertrekt en we varen langzaam, want we zijn al in manatee (lamantijn)- gebied. We stoppen bij een bron dat de Three Sisters wordt genoemd. Er zijn speciale stukken afgezet voor de manatees, zodat ze rustplekken hebben en ongestoord kunnen slapen. Maar overduidelijk zijn ze al wakker, want er komt er gelijk één naar de boot toe zwemmen. De manatees zijn nogal schrikkerig, dus we moeten langzaam het water in. We mogen ook niet naar ze toe zwemmen, achtervolgen, onverwachte bewegingen maken of boven ze drijven als ze slapen. Maar de manatees zijn ook erg nieuwsgierig en er komt er al snel één op ons af zwemmen. Ze zijn enorm groot, maar toch is het totaal niet eng. Ze kijken je van alle kanten aan en zwemmen dan recht op ons af. Dan mogen we ze aanraken en het liefst onder de vinnen kriebelen, want dat vinden ze lekker en gaan ze rondjes draaien. Wat een lieve Loebassen!

 

We krijgen er geen genoeg van! Het is alleen al leuk om ze te observeren. Door de wetsuit en snorkelset die we aan hebben, is het allemaal goed uit te houden. We snorkelen nog verder naar de bron zelf. Prachtig helder water en veel vissen. Ook erg mooi om te zien, alleen ik verlaat de groep om weer bij de boot te gaan zwemmen met de zeekoeien. Veel leuker!! Als we weer terug gaan met de boot, zijn we voldaan. Wat een mooie ervaring!

 

We zijn net terug op tijd in het hotel om te douchen en de spullen in te pakken. Dan moeten we alweer uitchecken. We doen vlakbij boodschappen voor onderweg en rijden dan via Tampa richting Ft. Myers. Hier liggen verschillende eilandjes voor de kust. We pakken de eerste: Sanibel Island.

 

Bij de toeristeninfo zoeken we wat hotels en motels uit voor de overnachting. Het is heerlijk weer. Na een stuk of 5 hotels komen we aan bij Kona Kai Motel & Cottages. We worden onthaald door Brenda, een gezellige, praatgrage Amerikaanse. Ik krijg gelijk een tour door de tuin en mag uiteindelijk uit alle kamers kiezen die ik wil (duidelijk volop plek). Het zijn allemaal kamers in afzonderlijke huisjes. En ik kies –uiteraard- voor de kamer met een veranda. Dus als we alle formaliteiten hebben gehad, nemen we daar plaats met een koud biertje. De gecko`s trekken sprintjes voor onze voeten. Leuk! Langzaam wordt het donker en wordt het tijd om wat te gaan eten. Op naar Lazy Flamingo`s! Ook al zo`n leuke tent. Avondeten moet je hier echt voor 9 uur gedaan hebben, anders is er niets meer te vinden. Geen eiland met een wild nachtleven dus…

 

18.11.10

Sweet Sanibel

We slapen vandaag lekker uit en ontbijten op bed. Het ziet er buiten bewolkt uit en dat is eigenlijk helemaal niet de bedoeling! Tegenover ons hotel ligt een Billy`s Bike Rentals. We huren voor 24 uur zo`n beach cruiser en gooien de mandjes voorop volop met water, broodjes, zonnebrand, handdoeken en een kaart van het eiland.

Op het eiland hebben ze speciaal aangelegde fietspaden. Eerst rijden we richting het westen en slaan af bij het information center van J.N. Ding Darling Wildlife Refuge. We moeten inclusief de fietsen een dollar toegang per persoon betalen. Er zijn 2 routes door het park: de korte en de lange. We gaan uiteindelijk voor de lange. We hopen veel dieren te spotten.

We spotten gelijk als eerste al degenkrabben in het water! Rare beesten. Daarna zien we witte pelikanen, die een spanweidte van wel 3 meter bereiken. Deze informatie krijgen we van een vrijwilliger. Hij is met pensioen en gek op vogels. Hij loopt met een soort vogelbijbel rond. We mogen zelfs even zijn verrekijker lenen. Hij vindt het fantastisch dat we helemaal vanuit Nederland hierheen zijn gekomen. We horen dat trouwens vaker. Mensen geven ons uitleg over van alles en nog wat, we nemen wat folders mee en wíj worden bedankt voor ons bezoek.

Andere bezoekers wijzen ons op een roodbruine slang in de mangrove bossen. Er vlakbij zien we twee krabbetjes met elkaar in gevecht gaan. Visarenden, roze lepelaars, ibissen, bandijsvogels en springende vissen. Echt mooi om te zien allemaal. Gelukkig is het zonnetje zo langzamerhand doorgebroken. Rond het middaguur picknicken we langs de kant van de hoofdweg. We spreken mensen die wasberen en een alligator hebben gezien, maar wij zien deze dieren helaas niet. We verlaten het park en fietsen richting strand. Op een electriciteitspaal zien we een woodpecker ofwel specht, compleet met rode kuif, zoals Woody zelf. We komen verschillende borden tegen dat we moeten oppassen voor alligators. En ja hoor, daar ligt er gewoon één te zonnebaden in iemand`s achtertuin!

Aan het strand is het helemaal niet druk. En dat terwijl het er uitnodigend uitziet zo met dat witte zand. Wij gooien onze handdoek neer en gaan langs de branding op zoek naar schelpen. Hier zijn er genoeg van, maar er ligt ook koraal, natuursponsen, zee-egels en krabbenarmen die uitgepeuzeld worden door de meeuwen en andere exotische birds.

Dan zien we hele groepen dolfijnen voor de kust langszwemmen. Alfred loopt het water in om ze vast te kunnen leggen op film. Ze zitten zo dichtbij dat ze schrikken van Alfred zijn komst! Later zien we er nog meer!

We zijn verkleurd, zitten onder het zand, plakken van de zonnebrand en zijn moe van het fietsen, dus we besluiten ons terug te trekken op onze veranda. We kletsen nog even met de eigenaresse Brenda, die gelijk weer met allemaal tips voor ons komt. Wat een lieverd!

We parkeren de fietsen naast de veranda en maken ons klaar voor weer een `wilde` avond op het eiland. Omdat we de fietsen voor 24 uur hebben gehuurd, kunnen we vanavond hier mooi gebruik van maken als we op zoek gaan naar een eetgelegenheid. Er zit geen licht op de fietsen, maar als alternatief gebruiken we zaklampen en zoals ik al vertelde, er zijn speciale fietspaden apart van de rijbaan. Dus redelijk veilig. Daarnaast is het verkeer hier zo relaxed! Mensen stoppen speciaal om andere mensen voorrang te verlenen, ze hebben geduld en er wordt naar elkaar gezwaaid, kortom echt een eiland-gevoel! We willen niet meer naar huis!

 

19.11.10

Airboat

Vanochtend slapen we weer uit en eten ons zelf samengestelde ontbijtje van yoghurt, fruit en jus d`orange zittend op de veranda. Na de spullen gepakt te hebben, retourneren we de fietsen bij Billy en nemen vervolgens afscheid van Brenda. Ze geeft ons een dikke knuffel en nog wéér meer tips.

Vanaf Sanibel rij je gemakkelijk naar het naastgelegen eilandje Captiva. Wat een mega grote huizen hier. Als we niet beter zouden weten, zou je denken dat je in Hollywood rondrijdt.

We parkeren de auto bij een leuk cafeetje (uiteraard op aanraden van Brenda) en lopen het strand op. Gisteren vonden we het strand al mooi, hier is het nog mooier. Wederom weinig mensen aan het strand, wel veel meer schelpen. Dus we lopen hier voorover gebogen langs de kustlijn op zoek naar mooie exemplaren. We zouden bijna de dolfijnen missen die langs de kust zwemmen. Het lijkt wel of we in een dolfinarium show terecht gekomen, want de dolfijnen springen en dollen alsof het speelkwartier juist begonnen is.

Bij het cafeetje delen we een chili hot dog als lunch en genieten nog even van het weer. Dan nemen we echt afscheid van de eilandjes en hun rare insecten (o.a. de `psssst`-roepers en de `cirkelzagers`), de schelpen, de dolfijnen, de vogels en de relaxte sfeer.

We rijden stevig door en stoppen alleen om een airboat tocht te maken. Ik draag extra oordoppen onder de oorbeschermers en dat is niet overbodig. Wat een power! We scheuren door de mangrove en spotten onze eerste gator! Later zien we er nog meer. Eén komt zo dicht bij de boot, dat ik hem kan aanraken. Supergaaf! Na een uurtje stappen we alweer in de auto. De Everglades rijden we nog even voorbij, want we hebben niet voldoende tijd meer vandaag. We rijden door naar Miami.

Bij een informatie centrum wenst een vrouw ons veel geluk met het zoeken naar een kamer, want het is Nascar weekend in Miami. Als we de buitenwijken komen inrijden, worden we al een beetje nerveus, want we zien nergens motels. Bij het eerste motel wat we tegen komen, slaan we af. Alfred informeert of ze een kamer beschikbaar hebben. Dat hebben ze gelukkig! Maar bij de vraag of we de kamer voor 1 of 2 uur willen huren, haken we toch maar af. Ook het volgende motel heeft een opmerkelijk promotiefilmpje, gratis `adult movies` en een king size hot tub in de kamers. Laat ook maar. Waar zijn we beland?!

Gelukkig zijn er hier ook nog normale motels en we vinden dan toch kamer. Morgen wordt een leuke dag: Everglades en dan door naar de Keys!

20.11.10

See you later, Alligator!

We staan vroeg op en rijden een stuk terug naar Shark Valley, een bezoekerscentrum van de Everglades. We gaan vandaag weer fietsen! Nu een route van 24 kilometer. Als je dit thuis aan ons had voorgesteld, hadden we er waarschijnlijk onderuit proberen te komen. Nu stappen we vol goede moed op. Na nog geen 10 meter fietsen, zien we de eerste, grote alligator al langs de kant van de weg liggen. We moeten hier dus wel oppassen waar we afstappen. We hebben gelukkig tijdens de airboat tour van gisteren wel wat opgestoken `hoe te handelen bij een ontmoeting met een gator`.

En we komen er zoveel tegen, het stikt ervan: kleine, grote, in het water, op het droge, links, rechts…

Mooie tocht! Ook zien we nog een slang en wat schildpadden. Vanaf de observatie toren hebben we een wijds uitzicht over het gebied. Immens groot gebied!

Het laatste stuk terug hebben we wind tegen en wordt de fietstocht wel een uitdaging. Om ons door de laatste kilometers te helpen, gaan we kop over kop, d`r op en d`r over, op souplesse langs onze mede-fietsers en wordt er af en toe zelfs gedemarreerd. We hebben uiteindelijk een goede tijd neergezet en stappen tevreden de auto weer in.

Nu op naar de Keys! We rijden langs Homestead, waar de Nascar race wordt gehouden. We hebben gisteravond al een motelletje via internet geboekt, dus we hoeven niet op zoek vandaag.

Bij zonsondergang zijn we op het strand te vinden. De lucht kleurt roze/ rood. Daarna gaan we eten en `s avonds genieten we weer van Amerikaanse televisie met een marathon uitzending van Billy the Exterminator, die huishoudens redt van slangen, wespen en alligators. Wij zijn fan!

 

21.11.10

Relax to the max

Relaxen is natuurlijk een must tijdens de vakantie. En toch doen we dat te weinig op onze vakanties. We willen altijd zoveel mogelijk zien en beleven, maar vandaag gaan we het anders aanpakken.

Eerst ontbijten bij de `Wooden Spoon`, een lokaal tentje waar ze serieuze ontbijtgerechten serveren: steaks, eieren,bacon, pannekoeken, enz. En druk dat het er is!

We rijden over de 7 miles bridge naar Bahia Honda State Park. Hier moet één van de mooiste stranden van de Keys liggen. We nemen onze inimini handdoekjes mee en settelen ons op het (alweer) witte strand. We dobberen heerlijk rond en werken aan onze kleur. Toch gaan we ook nog even actief doen en wandelen naar de oude brug. Hier komen we nog een eigenwijze leguaan tegen.

Voor vanavond hebben we nog geen hotel geregeld, dus we besluiten nu echt richting Key West te rijden. Onderweg slaan we nog wel even af, want ze hebben een autoshow met klassiekers langs de kant van de weg. Wat een coole wagens staan hier! We kiezen er alle twee eentje die we op onze wensenlijstje zetten.

Eenmaal in Key West stoppen we bij een toeristen informatie. De vrouw achter de balie is zeer enthousiast over onze komst. Ze vraagt uit welk deel van Nederland we komen. Opvallend, want ze vragen bijna altijd of we Duits zijn (?!). Haar moeder is Nederlands, dus ze kan ons prima verstaan. Ze raadt ons een leuk hotelletje aan, vlakbij het centrum. Bij het zien van de eerste foto zeggen we gelijk al ja.

Alleen al om naar het hotelletje te rijden, is al fantastisch. Wat staan hier mooie huizen! Allen inclusief mijn zo geliefde veranda`s en schommelstoelen! We staan stil voor hotel en vragen ons af of dit het werkelijk is, want het ziet er zo chic en duur uit. Maar dit is het echt!

Onze kamer is op de eerste verdieping van een prachtig huis met uitzicht over één van de zwembaden. Het ontbijt wordt op het terras geserveerd; koffie, ijsthee en water is onbeperkt verkrijgbaar gedurende de dag. Aansluitend aan de kamer zit onze privé-veranda met ligbedden. Voor de nieuwsgierigen onder jullie, check: Simonton Court.

We besluiten spontaan om er gelijk een derde nacht aan vast te plakken. Ons voornemen van vandaag was relaxen. En dat doen we! Heerlijk een duik in het zwembad en later chillen op de veranda. Zometeen gaan we het nabijgelegen Duval Street verkennen. En we kunnen het niet laten: toch kijken wat we de komende dagen hier gaan doen.

 

22.11.10

Zuidelijkste sferen

Na een ontbijtje op de veranda met bagels en french toast, gaan we lekker een duik nemen in het zwembad. Het Grote Luieren is begonnen! Het zwembad is verwarmd en met deze hoge buitentemperatuur voelt het aan als een bubbelbad. Toch geeft het enigszins verkoeling. Dus zonnen, zwemmen, zonnen, zwemmen is de enige afwisseling die we vanochtend maken.

Dan aan het begin van de middag gaan we een wandeling maken naar het zuidelijkste puntje van Amerikaans vasteland. Een boei markeert het punt en we moeten in de rij om ermee op de foto te kunnen. Ach ja, iedereen is vriendelijk en geduldig. Wij maken foto`s van een familie, zij weer van ons. Eiland mentaliteit in combinatie met de Amerikaanse mentaliteit, maakt het uiterst beleefd allemaal. Vervolgens nemen we een kijkje op het strand. Ze buiten dan `meest zuidelijk` wel uit hier: het meest zuidelijke huis met daarnaast het allermeest zuidelijke huis, het zuidelijkste hotel, het zuidelijkste strand etc.

We lopen terug door de kleine straatjes, hier lopen zelfs de kippen nog los rond, je zou bijna denken dat je in de Cariben bent. Het tegendeel is natuurlijk waar, want als lunch halen we een onvervalste snelle, Amerikaanse hap.

Later in de middag lopen we naar de Sunset Pier, voor de beste zonsondergang op Key West. Op het uiterste puntje van de pier kunnen we hier nog wat net van meemaken, want er is niet veel eerder hier een cruiseschip aangemeerd met de naam Rijndam. Deze vaart onder de Nederlandse vlag. De zonsondergang is mooi, maar valt toch een beetje in het water, door wat wolken aan de horizon.

We lopen richting het schip om het van dichterbij te bekijken en we komen uit op Mallory Square, waar de meeste cruise gasten zich verzameld hebben. Allerlei straatartiesten vermaken het publiek. Via een werf lopen we weer richting Duval Street. We eten wat bij

Willie T`s, een café/restaurant in de buitenlucht en waar alles volhangt met dollarbiljetten. After diner drinks doen we weer bij de Lazy Gecko waar het de hele avond Happy Hour is. We kijken hier naar basketbal op tv: San Antonio Spurs vs. Orlando Magic. De Magic spelen goed, maar verliezen wederom. We brengen ze duidelijk geen geluk deze vakantie.

 

23.11.10

Go (Key) West

We vallen in het oude patroon van ontbijten, zwemmen en zonnen.

Tegen de middag gaan we weer het stadje in om te wandelen. Zo lopen we naar het begin (en/of eindpunt) van snelweg nummer 1. Deze snelweg loopt helemaal door tot in Noordoost Amerika en eindigt 3825 kilometer verderop in de staat Maine.

We lopen langs het huis van de schrijver Ernest Hemingway en langs de vuurtoren (nu een museum). Het schip de Rijndam ligt niet meer in de haven, hier voor in de plaats is een ander enorm schip gekomen. We lopen langs de docks en halen nieuwe slippers.

Met deze temperaturen moet je er eigenlijk helemaal niet aan denken, maar ik loop toch nog even een wolwinkeltje binnen. Ze hebben de prachtigste wol, jammergenoeg ook de duurste. We komen ook nog een restaurantje tegen dat Ilona`s Garden Café heet.

Je kan eigenlijk niet op de Keys geweest zijn en dan geen Key Lime Pie gegeten hebben. Dus wij gaan voor deze lokale specialiteit en keuren deze taart gelijk goed! Erg lekker!

We halen nog even wat boodschapjes voor onze di-mi-bo (dinsdag-middag-borrel) en settelen ons weer op de veranda. We zien het langzaam donker worden. Morgen vertrekken we alweer naar Miami. Dat betekent vanavond onze laatste memorabele avond in Duval Street!

Toch maken we het niet laat. We eten we lekker buiten en proberen de grappen van een lokale cowboy te begrijpen die optreed in één van de barren hier. Als afsluiter van de dag kijken we weer Billy the Exterminator op de hotelkamer.

 

24.11.10

Miami Vice

We laten de Keys achter ons en rijden weer richting het noordoosten. Vandaag is het weer mooi weer, eigenlijk zonde om 4 uur in de auto te gaan zitten, maar als we op slecht weer willen wachten, dan zitten we hier voorlopig nog wel even. Dus op naar Miami!

Hier komen we halverwege de middag aan. We rijden tussen de wolkenkrabbers van het Financial District naar de haven van Bayside. We willen namelijk gelijk meer van Miami zien, dus we gaan rondvaart doen. En dan geen rondvaart, zoals we ze in Amsterdam kennen. Nee, we gaan het à la `Miami Vice' doen: per speedboat. We varen door de haven waar in het weekend de grote cruiseschepen aanmeren. Over een paar dagen verwachten ze hier het grootste cruiseschip ter wereld.

Zoals je in Los Angeles zelf langs alle sterrenhuizen kan rijden, ga je hier per boot langs de miljoenen villa`s op Star Island. Zo varen we langs de huizen van Ricky Martin, Carmen Electra, Sylvester Stallone, Rosie O`Donnell, Elisabeth Taylor, de uitvinder van Viagra en uiteraard Mr Miami Vice himself: Don Johnson. Shaquille O`Neill heeft net zijn optrekje verkocht aan A-rod. En hij laat het grondig verbouwen. Een ander stuk kaal terrein is net verkocht voor $20 miljoen aan Brad & Angelina, die nu kunnen beginnen met het bouwen van hun zoveelste droomhuis. Madonna heeft hier gewoond (maar bezorgde de buurt teveel overlast door haar wilde feesten), de villa van de film Scarface blinkt hier in de zon en de nummer 1 lokale ster Gloria Estefan is natuurlijk al jaren een vaste bewoonster met haar gezin. Met recht kan je Star Island dus een eiland vol sterren noemen.

We zoeken een hotel vlakbij South Beach. Na het uitladen van de koffers, rugtassen, koelbox en alle bende die we in de auto hebben verzameld afgelopen twee weken, gaan we naar het strand. Want zeg Miami en je denkt aan het strand. We maken een strandwandeling naar Ocean Drive. Onderweg komen we nog aangespoelde Portugese oorlogsschepen (kwallen) tegen en een kogelvis.

Eenmaal aan Ocean Drive ontkom je niet aan de Art Deco gebouwen. Het wordt langzaam donker en hier en daar springen de neon verlichting al aan. We eten bij een mooi verlichte tent wederom in de buitenlucht. Er speelt een leuke coverband en we krijgen een mega grote cocktail geserveerd. Lekker! We eten ook nog eens heerlijk, wat een relaxte avond! Af en toe spieken we wel naar de tv, want de Orlando Magic spelen weer en nu tegen de Miami Heat! Dit is natuurlijk een grote wedstrijd en voor het eerst sinds we de Magic volgen, winnen ze! Gelukkig maar, dan lag het niet helemaal aan ons.

De tijd is voorbij gevlogen, het is al laat (voor ons), dus we lopen langzaam weer richting hotel. Langzaam, want er is voldoende te zien onderweg. Naast de flitsende auto`s die voorbij komen rijden, lopen we langs de villa van wijlen Gianni Versace. Dit is een opvallend huis tussen al die hotels en restaurants.

In het hotel kijken we nog even het nieuws. Het is overal mega druk op de snelwegen. Morgen is het namelijk Thanksgiving Day, een belangrijke feestdag voor de Amerikanen. Dit brengen ze veelal door met familie. Wij zijn blij dat we ruim op tijd voor deze spits Miami zijn binnengereden.

 

25.11.10

Thanksgiving

Turkey Day! De cameraploegen van de ochtendprogramma`s staan allemaal klaar voor de grote Thanksgiving Day parade van New York. Wij staan klaar om vandaag te gaan shoppen. Dit blijkt al snel een slechte keuze, want alhoewel de grote supermarkt ketens, zoals Walmart wel open zijn, zijn de malls gesloten. Een security man weet ons te vertellen dat vannacht om 12 uur de eerste winkels weer open gaan. Na zo`n dag gezellig eten en drinken met familie, is het de dag erna Black Friday, dé shopping dag van Amerika. Je kan het denk ik vergelijken met 2e Kerstdag in Nederland als alle woonboulevards open zijn. Alleen hier natuurlijk wel weer op zijn Amerikaans met grote kortingen en extreem vroege openingstijden.

Bij de Walmart zien we inderdaad alle aanbiedingen nog in dozen verpakt met daarop teksten als `do not open before midnight`. Morgenmiddag vertrekken we weer richting Nederland, maar omdat onze shoppingdag niet door is gegaan, willen we morgenochtend nog een kijkje nemen. We houden ons hart vast, zeker omdat de bardame van het hotel ons vertelde dat mensen al ruim voor openingstijd voor de deur liggen om als eerste bij de aanbiedingen te zijn. Goed… we zijn in ieder geval voorbereid!

Key West ligt maar zo`n 90 mijl (ongeveer 150 kilometer) van Cuba af. Maar hier in Miami merk je pas echt dat de geïmmigreerde Cubanen invloed op dit gebied hebben gehad. Het meeste in de stad is hier tweetalig en er is hier ook een wijk dat Little Havana heet. We rijden door de buurt en het is erg rustig op straat dat we ook al wijten aan Thanksgiving. Veel sigarenwinkels hier.

Op naar het strand! Bij het inchecken bij het Dorchester hotel, kregen we vouchers die we kunnen inwisselen op het strand tegen ligbedden en een parasol. We krijgen een mooi plekje toegewezen en smeren ons goed in. Er staat een heerlijk verfrissend windje, maar we weten dondersgoed dat dit ook erg verradelijk kan zijn. Ondanks de bries gaan we regelmatig afkoelen in de zee. Er zijn veel golven, maar dat maakt het juist leuk. Kunnen we mooi onze onderwatercamera tot het uiterste testen!

Na ons strandavontuur maken we ons klaar voor nog een avondje Ocean Drive. We zouden bijna vergeten dat we morgen alweer vertrekken, dus toch ook nog meer even de koffers inpakken…

 

26.11.10

Black Friday

Dé shoppingdag van the States is aangebroken, de zogenaamde Black Friday. Tegen de tijd dat wij wakker worden, liggen de eerste mensen waarschijnlijk alweer terug in hun bed. Om 12 uur vannacht is de mall open gegaan en de deuren van de grote warenhuizen openden om 4 uur.

Wij bereiden ons ook voor op deze zwarte vrijdag. Vanavond vliegen we via Frankrijk weer naar Nederland. De koffers zijn ingepakt, de auto is opgeruimd en de rekening van het hotel betaald. Rijden maar!

We parkeren de auto in de parkeergarage van de Dadeland Mall. Of tenminste dat denken we. Het blijkt een apart `bijgebouw` te zijn. De mall zelf ligt op rijafstand. Als ik vraag aan een medewerkster of het ook te lopen is, dan kijkt ze ons vreemd aan. Hier in the States doe je namelijk alles met en vanuit de auto: eten halen, pinnen, medicijnen bij de apotheek ophalen en dus ook om de korte afstanden te overbruggen. Toch gaan wij lopend naar de winkels. Als we dichterbij komen, zien we hier de parkeerplaatsen aardig vol staan.

Via een informatiebord zoeken we alvast een looproute uit. Via de gebruikelijke winkels, zoals Hollister, Abercormbie & Fitch en de Apple Store gaan we met een aantal extra tassen weer richting de auto. Het was druk, maar niet extreem zoals werd aangekondigd op tv. Waarschijnlijk waren we daarvoor niet op het `goede` tijdstip.

Voor de lunch gaan we als afsluiter naar favoriet Taco Bell. We eten onze buikjes helemaal rond aan de Taco`s, Burrito`s en Chalupa`s. Op de parkeerplaats proberen we die extra aankopen in onze koffers te wurmen. Dit lukt half, maar geen nood aan de man, de rest nemen we gewoon mee als handbagage.

We leveren de auto in, het retourneren gaat zoals altijd als een geoliede machine. Echt lopende band werk. Met een bus worden we naar de vertrekhal gebracht. Er staat een hele rij voor de check-in. We zijn blij dat we al ingecheckt zijn en dat we de instapkaarten al hebben uitgeprint. Alleen onze koffers moeten we nog afgeven. Hiervoor kunnen we de rij zo voorbij lopen. Nu hopen dat we niet teveel kilo`s hebben. Ook dit is gelukkig geen probleem.

Nu is het wachten geblazen, want uiteraard zijn we weer eens veel te vroeg. Om de vakantie af te sluiten, nemen we nog een Bud Light om een laatste vakantie-proost uit te brengen. We spelen wat spelletjes op de Ipad en zijn dan eigenlijk wel klaar om te boarden. En je zult zien, dan begint het echte wachten pas. We zijn al lang voorbij de officiële instaptijd. En geen informatie. We zien onze aansluiting in Parijs al weer aan onze neus voorbij vliegen. Met anderhalf uur vertraging vertrekken we dan toch uit Miami.

Het scheelt enorm dat we goede stoelen hebben en dat we een glas champagne bij het eten krijgen. In Parijs missen we inderdaad onze aansluitende vlucht, maar krijgen ter compensatie wel een lunchbon. We lopen nog meer vertraging op als we ook nog moeten de-icen. Wat een temperatuur verschil met Florida! Als we eenmaal in Nederland zijn aangekomen, zien we hier en daar zelfs sneeuw. Thuis maar lekker de kachel op 10 om de Floridiaanse temperatuur vast te houden!

Sun & Fun wilden we en dat kregen we. Die `sun` kunnen we thuis wel vergeten, nu maar dat `fun` zo lang mogelijk vasthouden tot weer een volgende vakantie! Plannen zijn er in ieder geval volop...

 

Ook naar Florida? Kijk ook eens hier