Australië & Hong Kong

Wij zijn niet in NL

 

Wij zijn nu in

Nederland

Australië

 

Een langgekoesterde droom... een maandlang reizen door Australië. Zowel op de heen- als de terugweg maakten wij een stop in Hong Kong.

 

Reisschema:

Hong Kong

Sydney

Brisbane

Fraser Island

Bundaberg

Whitsunday Islands

Cape Tribulation

Cairns

Alice Springs

Adelaide

Melbourne

Sydney

Hong Kong

 

2005

13.03.2005

Hong Kong

Bekaf! Ook niet zo gek na een nacht te hebben overgeslagen en een wereldstad te voet hebben afgelegd!

 

Hong Kong was zeer verrassend. Met een trein werden we in ongeveer 20 minuten van de luchthaven naar Hong Kong Island gebracht. Vanuit het station meteen aan de wandel geslagen, richting de Man Mo tempel. Veel wierook en kitscherige altaren, maar daarom niet minder interessant.

 

Op weg naar de tempel, dwaalden we door allerlei steegjes en kwamen een wel heel bijzondere markt tegen voor Nederlandse begrippen. Kraampjes met levende kippen, die vers voor je geslacht werden, onthoofde (maar toch nog kronkelende) vissen, eenden, hanen en ander geslacht gevogelte waar alle ledematen en koppen nog aanzaten. Smakelijk eten!

 

De volgende stop was The Peak, voor een spectaculair uitzicht over de skyline. Er was slecht weer voorspeld met bewolking en veel regen. De vraag was dan ook of we wel wat te zien zouden krijgen.

 

En gelukkig kregen we dat wel! Waarschijnlijk waren de weergoden ons goed gezind (tempelbezoek?), want het uitzicht was fantastisch! Veel foto's en een lunch later, namen we de ferry richting Kowloon. Hier hebben we een wandeling langs de haven gemaakt en nog wat winkelstraten doorgewandeld.

 

Werkelijk kapot waren we toen we weer op de luchthaven aankwamen. Veel gezien, veel gelopen, te weinig geslapen, maar alles was wel de moeite waard!

 

Nu op naar Sydney!!!!!!!!!!

 

14.03.2005

Sydney

Vanochtend zijn we geland in Sydney. En hoe?! We zaten aan het raam en aan de goede kant van het vliegtuig...en we vlogen dwars over het centrum heen. Een prachtige eerste kennismaking met Sydney's Opera House en de Harbour Bridge!

 

Nadat we eindelijk de douane door waren en een stempel in ons paspoort hadden gekregen, zijn we per trein naar het centrum gegaan. We moesten weer een behoorlijk eind lopen voordat we eindelijk konden inchecken in ons hotel, Sydney Boulevard. Een douche en wat slaap konden we zo langzamerhand wel gebruiken. Wederom een fantastisch uitzicht, ditmaal vanuit de kamer zelf.

 

's Middags zijn we naar de haven gelopen om het uitzicht vanuit het vliegtuig en de hotelkamer van dichtbij te bekijken. Geweldig! Een drankje op het terras aan de voet van het Opera House was wel verdiend, vonden we zelf. De zon scheen heerlijk en we waren niet weg te branden van het terras.

 

Uiteindelijk toch opgestapt voor een kleine wandeling door de wijk The Rocks. Lekker gegeten in de buitenlucht en genoten van de omgeving.

 

We gaan ons wel vermaken de komende dagen! We houden jullie op de hoogte!

 

15.03.2005

Glebe

We krijgen maar niet genoeg van het uitzicht van deze stad en gaan naar de Sydney Tower voor een 360 graden view van de stad inclusief buitenwijken. Zo'n uitzichtpunt is voor ons altijd een goede start in een nieuwe stad. Oriënteren maakt het daardoor altijd een stuk makkelijker.

 

We gaan op wandeltocht naar de wijk Glebe. Frank en Harriët hebben daar een tijd gewoond en voor ons is het leuk om nu eindelijk een beeld te kunnen vormen bij al hun verhalen. Een erg leuke wijk! Mooie straatjes en liefelijke huisjes.

 

In de middag laten we ons varen. Vanaf Circular Quay vertrekt er een sightseeing cruise door de wateren bij Sydney. Ook hier zien we prachtige huizen (met privé-strand) gelegen aan mooie baaien. Een paar meiden vinden het raar dat ze na een uur nog niet op de plaats van bestemming zijn en vragen aan ons wanneer we aankomen. Pas dan beseffen ze dat ze niet op de goede ferry zijn gestapt, maar op een rondvaart en gedwongen zijn de hele cruise af te maken, haha!

 

Vandaag heel veel van de stad gezien!

 

16.03.2005

Harbour Bridge, we climbed it!

Vandaag werd het de dag van het klimmen. Het beklimmen van de Harbour Bridge weliswaar.... Na ongeveer een uur safety instructions, omkleden en het verstrekken van accessoires (zakdoek, pet, headset, trilhouder en walkietalkie) gingen we eindelijk de brug op.

 

We vallen in herhaling, maar ook hier was het uitzicht fantastisch! Wat een ervaring! De auto's en treinen razen eerst boven, dan naast en vervolgens onder je door. We hadden gelukkig ook een leuke gids. De totale klim duurde zo'n 3 uur.

 

Het volgende spectaculaire, niet alledaagse wat we (letterlijk) tegen het lijf liepen was the one and only prinses Victoria van Zweden! Geassisteerd door personeel en wat lijfwachten loopt ze zo langs ons. Wij als beginnende paparazzi hebben dit natuurlijk gelijk op tape vastgelegd.

 

Na de ontmoeting met een royalty stapten we in de bus richting Bondi Beach. Een mooie tour langs de kust, maar jammergenoeg met minder mooi weer. Dus een duik nemen hebben we overgeslagen.

 

Voor morgen staat er een tour naar de Blue Mountains geboekt en moeten we wéér vroeg op. Je moet er maar wat voor over hebben!

 

We hebben net heerlijk gegeten in een leuk restaurantje. Morgen is het alweer de laatste dag in de omgeving van Sydney. De tijd vliegt voorbij!

 

GREETZ!

 

17.03.2005

 

Not so blue at all!

 

Onze eerste Oz excursie en ook meteen de eerste dag slecht weer in Australië!

Eerst een bezoek gebracht aan een Wild Park, waar we tussen de kangoeroes en wallabies liepen. Ook mochten we koala`s aaien en ermee op de foto. Echt schattige beestjes! We kregen ook de kans om een reusachtige python om ons nek te laten hangen. En die kans liepen we natuurlijk niet lopen. Wat een beest zeg! Het voelt een beetje rubberachtig aan en je voelt alle spieren in zijn lijf bewegen. Met knikkende knieën toch maar weer snel teruggegeven die python!

De bustour vervolgde zich naar de Blue Mountains, alleen vandaag heet het alleen de Mountains, want er was door het weer geen Blue te bekennen helaas. Toch was de wandeling die we maakten erg mooi en hebben toch nog een glimp opgevangen van de bekende rotsformatie de Three Sisters en van de Katoomba Falls. Wel met een beetje geluk, want niet veel later waren beide uitzichtspunten in de mist gehuld en was er sprake van anderhalve Sister. Lang niet zo spectaculair dus. Kaketoes en papagaaien zijn wel volop vertegenwoordigd hier, ze vlogen ons af en toe om de oren.

Op de terugweg naar Sydney reden we langs het Olympisch Park. Leuk om te zien! Omdat ze vanaf hier files verwachtten naar downtown, konden we de boot pakken. Wel zo makkelijk! De rivier afzakken om in de stad weer uit te stappen.

Eenmaal in de stad, doken we de pub in. Het was vandaag St Patrick`s Day! Cheers!

 

18.03.2015

 

Brisbane

Binnen 5 minuten waren we ingecheckt voor onze vlucht van Sydney naar Brisbane, waren we onze rugzakken kwijt en door de douane.

Het vliegen kostte ons voor de rest theoretisch geen tijd: in Brisbane mocht door het tijdsverschil de klok een uur terug en het was een uur vliegen. Hoe makkelijk wil je het hebben?

Per trein de stad ingekomen. Het lopen naar ons hotel, was nog behoorlijk vermoeiend met het benauwde weer en de straten die alleen maar uphill leken te lopen. Als we aan het einde van de vakantie geen goed getrainde kuitspieren meer hebben, weet ik het ook niet meer.

Het hotel is erg leuk en staat tegenover een lokale `attractie`: een oude molen (alhoewel wij het meer op een vuurtoren vinden lijken). Onze kamer heeft een balkonnetje, dus eerst zijn we hier maar eens goed gaan uitrusten met een VB.

Na enigzins te zijn uitgerust, zijn we de stad ingelopen richting de Botanische tuinen annex park. Ze hebben hier en mangrovewoud midden in de stad! Bizar!

Eten doen we `s avonds ook weer in de buitenlucht... Zalig!

 

19.03.2005

 

Oranje boven!

Nee, vandaag niet weer een royalty tegengekomen, maar wel een oud-landgenoot, die in het rooftop restaurant werkt van ons hotel. Ze is 40 jaar geleden vanuit Haarlem naar Australië geëmigreerd. Voor vanavond zijn we uitgenodigd nogmaals het mooite uitzicht op Brisbane te bekijken, maar dan de By Night-versie.

Na een stevige wandeling wederom richting de Botanische tuinen, zijn we op de sportieve tour doorgegaan en hebben fietsen gehuurd. We zijn langs de rivier gefietst in het heerlijke zonnetje. Ook vandaag zou het gaan regenen, maar er was geen vuiltje aan de lucht.

Na de fietstocht hebben we een frisse duik genomen op de Southbank. Een strand midden in de stad! Je kunt er heerlijk luieren en genieten van de skyline of langs de plaatselijke markt struinen.

De fietsen hebben we inmiddels alweer ingeleverd. Als beloning op zo`n sportieve dag trakteren we onszelf op een koude Hoegaarden in de BeerGarden.

Later in de middag installeren we ons weer op ons balkon. Morgen gaan we de auto ophalen en we moeten gaan kijken hoe we moeten rijden. Misschien dat we ook nog even droog moeten oefenen op het links rijden, want dat zal toch wel een hele opgave worden... (LINKS, LINKS, LINKS!!!)

 

21.03.05

Rainbow Beach/Fraser Island

De eerste dag linksrijden ligt gelukkig achter de rug. Zonder brokstukken hebben we het gehaald tot Rainbow Beach.

Gisteren zijn we eerst naar de Glasshouse Mountains gereden en vervolgens naar de dierentuin van Steve en Terri Irwin. Helaas zijn ze er die dag zelf niet, maar we vermaken ons er prima! Loslopende kangoeroes in Roo`s Heaven en de Croc Show maken een onuitwisbare indruk op ons.

We hebben niet veel tijd doorgebracht in Rainbow Beach, vanwege de dichtbij liggende toeristenmagneet Fraser Island. De regenbui `s avonds zorgde nog wel voor een prachtige, knalgroene kikker bij ons voor de deur van onze bungalow. Wow!

Fraser Island is echt een paradijsje. Hier maken we een wandeling door het regenwoud. Het zwemmen in Lake McKenzie is helemaal wonderbaarlijk. Het meer bestaat alleen maar uit regenwater. Het water is heerlijk van temperatuur en het witte zand doet pijn aan je ogen, zoooo wit! Een perfecte aflsuiter was een rondvlucht over het eiland. Het Fraser International Airport bestaat gewoon uit een lap strand. Prachtig om o.a. Lake McKenzie uit de lucht te zien!

 

23.03.2005

 

Rit naar een spookstad en de eilanden

Gisteren hadden we een echte kilometer-vreter-dag. Het landschap is eentonig en je hebt geen idee of je 20 of 100 kilometer hebt gereden. Uiteindelijk hebben we zo`n 600 kilometer gereden.

We zijn door het plaatsje Childers gereden en hebben een stop gemaakt in Bundaberg. Laatstgenoemde is bekend om dé rumdistileerderij van Australië. We kregen een rondleiding door de fabriek en zagen o.a. hoe de flessen werden gevuld, werden voorzien van een label en uiteindelijk werden verpakt. Uiteraard mochten we proeven, maar omdat Alfred moest rijden, heb ik zijn proef bonnetjes voor mijn rekening genomen. De arme stakker, hik!

Daarna zijn we in één stuk doorgereden naar Rockhampton. We dachten in een leuk, gezellig stadje terecht te komen, maar toen we er `s avonds rondliepen, was er nog geen hond te bekennen. We dachten zelfs aan een avondklok, normaal gesproken lopen er altijd toch wel altijd ergens mensen rond? We konden zelfs geen restaurant vinden dat open was. Wat een spookstad!

We hadden eerder al ingecheckt in een mooi hotel met van dat mooie sier ijzerwerk op het balkon. Hier zijn we maar gaan eten. Voor de rest waren ook hier geen andere gasten te bekennen. Pas `s nachts hoorden we wat gestommel op de gang van onze buren..., maar gezien de aard van de stad zou het ook iets anders kunnen zijn?!

Vandaag zou het ook weer een hele rit worden. We kwamen onderweg aardig wat bordjes tegen die aangeven dat hier koala`s en kangoeroes moeten leven, maar al dat staren vanuit de auto naar de eucalyptusbomen en de velden leverde helaas toch niets op...

Voor de rest is het landschap nog steeds eentonig. In de middag komen we eindelijk aan in Airlie Beach. Hier liggen voor de kust de Whitsunday Islands. Hier boeken we een drie daagse zeiltocht om het allemaal van dichtbij te bekijken.

De komende drie dagen zullen we dus niet bereikbaar zijn, maar heerlijk van het paradijs dat Whitsunday heet genieten! Maar eerst nog maar even wat boodschappen doen en een stinger suit huren van Mrs Snorkel. Die stinger suits > believe me! It`s not gonna be a pretty sight!

 

28.03.05

Wanted: zeebenen

Het is alweer een paar dagen geleden dat we jullie op de hoogte brachten van de laatste belevenissen. Inmiddels staan we met beide benen weer op vaste land.

We werden dag 1 van onze zeiltocht met een busje naar de marina gebracht. Hier lag mooie Enid al in het zonnetje te wachten. Na een veiligheidsinstructie en het voorstellen van de crew, kon de zeiltocht beginnen. Op zee gingen gelijk de zeilen voluit en hingen we behoorlijk schuin op de golven. We kwamen er al snel achter dat we geen zeebenen hadden, wat resulteerde in uren staren naar de horizon. De eerste snorkelduik kwam dan ook als een aangename afwisseling.

Bij het indelen van de bedden, dachten we een mazzeltje te hebben, omdat we kregen een aparte slaapkamer kregen toegewezen. Helaas bleek het al in de eerste nacht helemaal geen mazzeltje te zijn, want het hok bleek een soort sauna te zijn!! En door de kleine afmetingen van het bed konden we de benen niet eens strekken. Vreselijk!

`s Avonds gingen we voor anker bij het bekende en werkelijk prachtige Whitehaven Beach, een prachtig witter dan wit strand. Het leek wel of het maanlicht het strand helemaal deed doen oplichten. Het avondeten werd geserveerd, dus een diner with a view! We maakten al snel kennis met de rest van onze mede-zeilers. Een supergroep met een internationaal gezelschap: Duitsers, Zweden, Zwitsers, Fransen, Nieuw-Zeelanders en Canadezen.

De dag erna moesten we uiteraard dat witte zand even tussen onze tenen voelen, dus met een motorbootje werden we aan land gebracht. We hebben hier een uurtje geluierd, gezond en gezwommen. Zalig! Omdat we eigenlijk geen afscheid van het strand konden nemen, hebben we vanaf een uitzichtspunt verderop ons nogmaals verwonderd om de wonderlijk blauw gekleurde zee met zijn spierwitte stranden. Echt een omgeving uit een plaatjesboek!

In de middag mochten we weer met snorkel en stingersuit het water induiken. Wat genieten! De crew moest ons echt uit het water vissen, omdat we toch écht weer verder moesten zeilen.

Die avond werd ook weer goed opgevuld met een volle maan, prima gezelschap en koude biertjes!

De laatste dag kwam natuurlijk veel te snel. Weer gingen we snorkelen, maar dit keer echt op lokatie! We werden met de motorboot op een zandbank afgezet en mochten ons hier wat tijd vermaken. Prachtig!! Dit was onze laatste snorkelkans, hierna was het echt weer tijd om naar Airlie Beach te gaan. Echt jammer, maar aan de andere kant verlangden we toch ook wel weer naar een vast grond onder ons.

Aan het einde van de middag namen we afscheid van Enid. We checken in op een nabij gelegen camping en nemen intrek in een tent (enige accommodatie beschikbaar die nacht). Boven onze tent komt er een hels kabaal uit de bomen: ibissen, kaketoes, papegaaien en parkieten houden hele vergaderingen hier. Op weg naar de douches zien we een boomslang voor ons langskruipen. Gelukkig niet gevaarlijk, maar wel dus de tent hermetisch afsluiten vannacht!

`s Avonds nemen we afscheid van onze zeilmaatjes en bemanning door middel van een eet- en drinkfestijn. Je kan wel nagaan dat we die avond (en de volgende ochtend) nog steeds het gevoel hadden van het deinen van de boot. :-)

 

30.03.05

Cape Trib: wat een trip!

Na ons vertrek uit Airlie Beach, zijn we richting Townsville gereden. Omdat het én Pasen én zondag was, waren we zo`n beetje de enigen op straat. Alleen in het park bij het strand was enige levendigheid te bekennen. Een capoeira groep vertoonde hun kunsten. Met een afgehaalde pizza was het toch nog leuk vertoeven hier.

We wilden toch weer wat meer levendigheid opzoeken, dus zijn we toch maar vertrokken richting Cairns. En daar vonden we zeker meer levendigheid!

Toch zijn we na één dag weer vertrokken. Na een kronkelig, maar mooie weg zijn we uitgekomen in Cape Tribulation in het Daintree NP. Hier sliepen we in een bungalow complex midden in het regenwoud. En in dat regenwoud huizen veel dieren en enge bugs. Tijdens het douchen werd ik gezelschap gehouden door een mini lizzard en een ander vreemd insect. Ik was bang om achter me te kijken, want als er daar ook nog één zou zitten, dan zou ik die óók nog in de gaten moeten houden. En dat zou me toch een beetje teveel worden....

Toch ga ik een uitdaging niet uit de weg. `s Avonds stond er (wel onder begeleiding) een nachtwandeling door de bush bush op de agenda. We waren uitgerust met een zaklamp en volgespoten met anti muggen spul. Eerst liepen we langs een rivier, waar we met dank aan de zaklampen, oplichtende ogen van een krokodil spotten. Later zagen we enorme spinnen (IEKS!), een Malinese rat, verschillende super sized wandelende takken en een amethist-python van 2,5 meter!!!! Echt ongelofelijk om dat te zien. Ik vond het niet eens eng. Daar was ik nog het meest over verbaasd.

Al zeg ik het zelf: ik heb het er aardig vanaf gebracht. Tijdens de gehele wandeling heb ik maar 1 gil gegeven en dat was geoorloofd, aangezien een reuze-krekel/sprinkhaan/eng beest het op me had voorzien en me gezelschap kwam houden op mijn schouder. Daarna trouwens weinig dieren tegengekomen, misschien dat mijn prachtige gil daarbij heeft toegedragen.

De wandeltocht was super! De dag erna hebben we nogmaal een bushwalk gemaakt, alleen viel deze een beetje in het niet bij die van de avond ervoor. Van een paar spinnetjes keek ik inmiddels al niet meer op (I wish..). Ondanks het lekkere weer en de prachtige omgeving, weet ik in 1 ding zeker: in deze omgeving zou ik nooit willen/kunnen wonen, want het is behoorlijk stressen voor het slapen gaan, om te kijken of alle beestjes de kamer al hebben verlaten...

De komende dagen nemen we ons intrek in een hotel in Cairns. De komende dagen wordt relaxen. Daarvoor hebben we tenslotte ook vakantie.

 

31.03.05

Relax!

We hebben vandaag de hele dag niets bijzonders gedaan... Heerlijk door het centrum gesjouwd, gezwommen en gewinkeld.

Dat winkelen is niet goed voor de inhoud van de rugtassen. Voor vertrek konden we ze amper vol krijgen, maar nu nemen we zelfs al extra plastic tassen mee op sleeptouw. Dit komt misschien ook omdat we de luxe van een kofferbak hebben. Toch verbazen we ons wat voor onzin dingen we hebben meegenomen. We hebben samen wel 20 paar sokken meegenomen, terwijl we tot nu toe alleen maar op slippers hebben gelopen.

Zondag vliegen we vanuit Cairns naar Alice Springs, dus we moeten wel weer herorganiseren.

We kijken echt uit om weer aan een nieuw deel van onze reis te beginnen. De tijd gaat zoals altijd met een vakantie, veels te snel. We zitten inmiddels al op de helft!

 

02.04.05

Shark Tail!

Voor vandaag hadden we toch nog maar weer iets actiefs gepland. We kunnen Cairns natuurlijk niet verlaten, zonder een duik te hebben genomen in het Great Barrier Reef!

Wijsheid komt met de jaren, in ons geval met weken... Na onze ervaring eerder deze vakantie op een drijvende ziektemaker, hadden we dit keer voor een grotere en stabielere boot gekozen om mee op snorkel excursie te gaan.

Toch, eenmaal vertrokken uit de haven, begon het gedonder meteen al weer! Dus namen we maar weer plaats op het bovendek voor een optimaal zicht op de horizon. Voor Alfred werkte dit prima. Maar hoe lekker mijn ontbijtje ook had gesmaakt, ik voelde het al weer opborrelen. Rennend naar het benedendek kon ik nog net een kotszak pakken, voordat mijn hel losbreekt. Stop me in een turbulent vliegtuig, laat me een boek uitlezen in een rijdende auto, maar stop me nooit meer op een boot als het regent en waait! En dan heb ik nog aardig geluk gehad, want één vrouw is er zo ziek van geworden, dat de hele dag niets anders heeft gezien, dan haar kotszakje.

Het zogenaamde Party Deck waar ik me bevond (vanwege ik en mijn zielige lotgenoten), begon al aardig vertrouwd te raken, totdat we vaart minderden. Ik wist niet hoe snel ik met mijn wetsuit en snorkelset het water in moest springen! In het water verdween mijn misselijkheid als sneeuw voor de zon, want wat een prachtige onderwaterwereld!! Wat ze zeggen is echt waar! We hebben nog nooit zoveel gekleurde en verschillende vissen gezien!

Het tweede rif waar we een stop maakten, was nog mooier als het eerste. Het was meteen `raak`. Tijdens het aan komen varen, zagen we al twee schildpadden naar lucht happen. Maar wat is nog mooier dan er twee er in de verte zien? Juist! Ermee zwemmen! We hadden mazzel dat Alfred en ik net met z`n tweeën aan de ene kant van het rif waren dan de rest van de snorkelaars. We zwommen heerlijk met z`n drieën een eindje op. Fantastisch!!!!

Doordat het waaide, hadden we behoorlijk wat golven, waardoor het snorkelen aardig vermoeiend werd. Alfred hield het daarom voor gezien, maar ik spendeerde nog steeds liever mijn tijd in het water dan op de boot. Wederom had ik het geluk om een schildpad te spotten, maar als hoogtepunt van de dag zag ik een.... HAAI! Om het allemaal wat minder spannend te maken: het was een reef shark en niet gevaarlijk voor mensen. Toen hij wegzwom, wilde ik er eigenlijk achter aan zwemmen, maar na al die slechte films over haaien, ben ik toch ook maar richting de boot gezwommen.

Dit was een perfecte afsluiter van onze snorkeldag! Ik zag erg op tegen de terugreis, maar dat viel gelukkig mee.

Van al dat gezwem en gesnorkel op een (ge)le(e)g(d)e maag, krijg je natuurlijk honger, dus die avond hebben we heerlijk genoten van een maaltijd in de lokale Ierse pub.

Morgen nemen we afscheid van de auto... We spreken jullie later!

 

april.05

Busje komt zo

Gisteren zijn we teruggekomen uit de woestijn. Fantastisch!! De verhalen laten nog even op zich wachten, want het busje dat ons naar het treinstation brengt, kan elk moment arriveren.

We zitten op dit moment in de receptie van onze accomodatie (airco!) en hebben uitzicht op het zwembad, zucht! Wat zouden we graag vlug even een sprong in het water willen nemen, maar ja, je kan niet alles hebben.

Vanuit het koudere zuiden (alles is kouder vergeleken met Alice) zullen we jullie meer vertellen over het rode zand, dé rots, de tenten, sterren en het kampvuur!

 

10.04.05

Who the ^%&# is Alice?

We zitten op dit moment alweer in Melbourne. De afgelopen week is zo snel gegaan, dat ik zelfs moeit heb om mijn eigen dagboek bij te werken. Ik loop rond met allerlei notities, omdat ik zo bang ben de helft weer te vergeten!

Het is voor ons precies een week geleden dat we afsheid namen van de tropische kust. De vliegreis was erg mooi en we zagen het groene landschap langzaam veranderen in rood...

Vanaf de luchthaven namen we een taxi richting Alice Springs centrum. Ons hotel ligt midden in de winkelstraat, dus de eerste kennismaking met de stad was al snel gemaakt. Alice Springs op zondag: da`s niet zoveel an! Alles was dicht en behalve wat schreeuwerige Aboriginals liep er bijna niemand.

Om toch wat een diverser beeld te krijgen van Alice, liepen we richting de Flying Doctor Base. Zonder een bezoek aan deze basis, was voor mij de reis natuurlijk niet compleet. Wie heeft er vroeger nou niet de wekelijkse beslommeringen van een paar vliegende dokters gevolgd? We krijgen een film te zien en krijgen uitleg over hoe alles in zijn werk gaat (maar dat was natuurlijk al bekend terrein voor deze trouwe Flying Doctor-fan: "Victor-Charlie-Charlie, here Mike-Sierra-Foxtrot). Weer een hoogtepunt van de reis!

Vervolgens zijn we naar Anzac Hill gelopen voor een uitzicht over het stadje. Het duurde ons net iets te lang voordat de zon onder ging, dus zijn we maar weer heuvel-afwaarts gelopen richting saloon.

Ja, richting saloon! Want hier in Alice Springs bevindt zicht één van de leukste barren die we ooit gezien hebben: Bojangles! Echt helemaal in outback/cowboy style. Met klapdeuren als ingang, pistolen in de bar verwerkt, zadels als barkrukken en natuulijk tonnen vol pinda`s! Ook hebben ze webcams, die je live via hun site all over the world kan volgen. Gelukkig stond ik dan ook niet voor gek, toen ik als enige op de dansvloer met mijn telefoon in de hand naar een camera stond te zwaaien. De live band was zo lief er voor de rest geen aandacht aan te schenken...

We hebben hier wederom weer een superavond gehad.

 

10.04.05

One day.. the flies away??

Vijf uur ging de wekker! En dit noemen ze vakantie? ...zucht...

We maken kennis met Andy, een optimistische, Schotse, Australiër. Hij zal komende dagen onze gids/kok/buschauffeur zijn. De eerste dag zal voornamelijk uit rijden bestaan en het landschap zal bestaan uit: `Big tree, small tree, no tree`. Weinig verandering dus. Toch heeft het ook wel iets, waar vind je nu zoiets?

We maken verschillende stops bij Roadhouses. Dat zijn een soort wegrestaurants, maar dan inclusief benzine station, café, drankwinkel, hotel, camping en souvernirshop. Bij één zo`n roadhouse halen we dan ook onze later zeer geliefde vliegennetten. De vliegen zijn namelijk niet te harden en ze hebben het vooral voorzien op oog, neus en oor. De `friendly flies` zijn ons net iets té friendly.

Halverwege de middag vangen we eindelijk voor het eerst een glimp op van Ayers Rock en de Olga`s. Maar eerst krijgen we de kans op om onze rugtassen te dumpen op de camping. De tenten zien er netjes uit en gelukkig staan er gewone bedden in. Ook kan je de stretcher naar buiten slepen, zodat je buiten onder de sterren kan slapen.

Die middag maken we een wandeling bij de Olga`s oftwel Kata Tjuta. Prachtig! We hebben jammergenoeg niet veel tijd hier, maar er staan nog meer punten op het programma: zondsondergang Ayers Rock!

Onder het genot van een wijntje en wat te knabbelen, zien we de zon ondergaan en The Rock langzaam van kleur veranderen. Dit gezellig met nog 30 toeringsbussen samen. Merk je niets van hoor! Het blijft een mooi gezicht. We komen er achter dat Holland makkelijk voor Poland aangehoord wordt, want we worden door een Boliviaanse de oren van ons kop gevraagd over hoe de toestand in Polen nu is, nu de Paus is overleden....

`s Avonds eten we onze Ozzie bbq lekker op onder de sterrenhemel. Eindelijk krijgen we goed te zien waar het Zuiderkruis zich bevindt!

De dag erna gaat de wakker 10 minuten eerder: 04:50u! Na de zonsondergang, gaan we nu ook de zonsopgang bekijken. We doen dit via een wandeling om Uluru heen, de zogenaamde basewalk. Het is prachtig om het plotseling rood te zien opgloeien. Het is aardig rustig, waarschijnlijk omdat iedereen nog op de sunrise parkeerplaats staat We doen de wandeling in zo`n 1,5 uur. Toch komen we als laatsten aan bij de bus.

Na de basewalk, gaan we nog een base tour per bus maken. Hier vertelt onze gids meer over de Droomtijd verhalen van de Aboriginals. Op deze manier krijgt de rots meer betekenis en zie je steeds meer.

De middag verlaten we ons kamp alweer en vertrekken naar een andere lokatie: Kings Creek Station. Onderweg maken we een stop in de berm om brandhout te zoeken voor de barbeque van vanavond.

We komen aan en de rest van de middag mogen we zelf indelen. Wat er tenminste nog van de middag over is... Je kan een helicoptervlucht maken, een rit op een Harley of quad, maar wij nemen het er goed van en genieten van een koud biertje met wat hapjes met onze leeftijdgenoten (en die zijn schaars in de groep). Het kampvuur en de enorme sterrenhemel maken het plaatje compleet. Die avond slapen we buiten, mooier kan niet!

De laatste dag maken we een wandeling in Kings Canyon. Na een klim van 60 graden steil omhoog op een onregelmatig pad van 300 meter lang, is best goede ochtendgymnastiek (lees: bekaf!). We lopen langs de rand van de canyon en dat geeft prachtige uit- en dieptezichten. We lopen langs de Garden of Eden en de Lost City.

Na 3 uur nemen we pas weer plaats in de bus. Dan is het alweer tijd om het tentenkamp weer op te breken en richting Alice Springs te rijden. Onderweg stoppen we nog bij Jim`s Place, waar een dingo een prachtige serenade op de piano geeft.

We komen tegen de avond aan in Alice. We gaan gelijk weer naar onze `stamkroeg`, waar we terugkijken op een supertrip, alhoewel de vliegen van mij wel op mogen vliegen!

10.04.05

The Ghan

We hebben erg uitgekeken naar deze treinreis, ook al zal dit de laatste week van onze vakantie inluiden.

De ochtend hadden we nog in Alice en we konden ons gekochte schilderij ophalen bij de galerie. We zijn erg in ons sas met onze eerste kunstaankoop.

We kwamen bijna te laat op het station, omdat de bus van de camping niet kwam opdagen. Gelukkig was de man van de receptie zo aardig ons weg te brengen in zijn auto.

Op het station leveren we onze rugtassen in (inmiddels zo`n 10 kilo aangekomen) en rennen we naar onze coupé. Onze stoelen bevinden zich helemaal achterin, dus dichtbij het restaurant en de toiletten. Plus we kunnen onze rugleuningen ongenereerd naar achteren gooien.

Na het eerste uur spotten we al onze eerste kangoeroes! En hoppend weliswaar! Als we met de camera standby weer op jacht gaan, lijkt het wel of ze het aanvoelen, want ze houden zich mooi schuil. Maar we hebben ze gezien!

We worden in deze 20 uur durende treinreis vermaakt met twee films en kunnen genoeg eten en drinken halen. Ook heb ik eindelijk weer tijd om mijn dagboek fatsoenlijk bij te werken. Het landschap is precies zoals je het zou voorstellen. We kunnen er wel uren naar kijken. En gelukkig kan dat ook, we hebben er genoeg tijd voor, haha!

De nacht is minder comfortabel. Toch hebben we vanuit de trein weer goed zicht op de duizenden sterren en er rijdt een poos een roodverlichte roadtrain met ons mee.

Voor we het weten, reden we `s ochtends Adelaide al weer binnen.

Eigenwijs dat we zijn, zijn we meteen, na het inchecken in ons hotel, de stad ingelopen zonder even een paar uur slaap in te halen. Adelaide is op het eerste gezicht een mooie stad met leuke gebouwen. We lopen verschillende Wie is de Mol-lokaties aan (o.a. van het koffertjesspel waar Isabelle zo onwijs struikelde). Omdat Adelaide in een bekend wijngebied ligt, gaan we wat wijntjes proeven in het National Wine Centre of Australia (goed excuus!). De wijntjes smaken prima en zijn een goede afsluiter van bijbehorend museum.

Tegen de middag zijn we zo bekaf van het vele lopen en te weinig slaap, dat we toch nog maar een paar uur gaan slapen. Na het uitrusten gaan we weer met volle moed de stad in. We eten heerlijk bij een restaurantje aan de rand van het park.

10.04.05

Go Bulldogs!

De trein vertrekt op tijd vanuit Adelaide. We hebben een zit van 12 uur voor de boeg, dus we installeren ons weer goed. Als blijkt dat er niemand achter ons komt zitten, nemen we die stoelen maar in, aangezien we vanaf daar een beter uitzicht uit het raam hebben.

We rijden heuvelopwaarts en rijden door een nationaal park. Hier rijden we een bord voorbij dat er de komende zoveel kilometer koala`s te zien zijn. Goed opletten dus. Omdat de trein niet zo hard rijdt, heb ik onwijs geluk: ik spot er één niet zo ver van de trein vandaan. Als een gek roep ik tegen Alfred: "Koala, koala!" Een paar mensen werpen me een rare blik toe en ik besef dat Alfred en ik de enigen zijn die actief aan het spotten zijn.

Het landschap verandert en we gaan de brug bij Murray River over. We rijden langs wijngaarden, tarwevelden, heuvels en weilanden met veel schapen. Bij het stadje Border Town gaan we toepasselijk de staatsgrens over en daarmee ook weer naar een andere tijdzone.

Uiteindelijk rijden we de bewoonde wereld weer in. Melbourne, here we are! We gaan op zoek naar het hotel en bedenken makkelijker af te zijn met een taxi. Eenmaal daar inzittend, begint de taxichauffeur te lachen als we onze bestemming noemen. Ons hotel bevindt zich namelijk 50 meter achter ons! Dus maar weer alle tassen uitladen en wandelend op pad.

We hebben nog niets gegeten, dus lopen de stad in. Deze dagen is er in Melbourne een Comedy Festival en er zijn veel mensen op straat. We zijn moe en willen niet weer dezelfde fout maken als in Adelaide, dus we zoeken braaf op tijd ons bedje op.

De volgende dag gaan we als eerste naar de Rialto Towers. Vanaf de top hebben we een ge-wel-dig uitzicht over de hele stad. Aangezien Melbourne een echte sportstad is en het seizoen net weer begonnen is, informeren we of er één deze dagen nog wedstrijden gespeeld worden. Het antwoord is positief en we gaan met de gratis city circle tram richting het Telstra Dome om kaarten te halen. We hebben niet eens een idee wat voor wedstrijd het is en wie er spelen... We laten ons verasssen!

Het duurt nog even voordat de wedstrijd begint, dus we lopen richting The Docks, een nieuwe wijk hier in de stad met mooie architectuur en veel restaurants.

We bereiden ons in de tussentijd voor op de wedstrijd door middel van het programmaboekje. Hierin lezen we dat we naar een rugby wedstrijd gaan en dat Western Bulldogs tegen Richmond speelt. We kiezen meteen partij voor de Bulldogs, omdat zij thuis spelen. Achteraf horen we dat het om een stadsderby gaat. Uitgedost met posters lopen we dan richting onze zitplaatsen. We zitten zowat óp het veld! En ook in het vak van de tegenstanders, dus we besluiten ons maar rustig te hoduen, alhoewel er geen naar sfeertje hangt.

Integendeel zelfs! We blijken niet de enigen in het vak van Richmond te zitten als Bulldog-partijdigen. Als voor start van de wedstrijd de clubliederen uit volle borst worden meegezongen, schieten we in de lach. Waar zijn we beland?

We kennen de spelregels van geen kant (wie wel als buitenlander), maar pikken hier en daar wel wat op. Tijdens de wedstrijd lopen er op het veld allemaal mannetjes in gele pakken (we dachten eerst aan een streaker, haha) die adviezen van de coach doorgeven aan de spelers. Ook lopen er andere mannen met bidons af en aan. Het wisselen gebeurt gewoon tijdens de wedstrijd, inclusief blessurebehandelingen. De wedstrijd bestaat uit vier delen en we denken steeds meer van de regels te snappen. We worden zelfs een beetje fanatiek op het eind. Niet té natuurlijk, we zitten nog steeds tussen Richmonders. Op het laatst is het echt spannend en wint Richmond met 1 punt verschil.

Als de wedstrijd is afgelopen, is het al aardig laat. We lopen richting Southbank om een hapje en drankje in onze -inmiddels- vaste pub P.J. O`Briens (kwamen we al eerder tegen in Cairns en Adelaide.

Wederom een geslaagde dag!

 

11.04.05

Melbourne II

Vanochtend weer op tijd opgestaan om de tram richting de winkelstraat te nemen. Hier halen we ons ontbijt en gaan te voet verder. We lopen langs het bekende Flinders Station en langs het Federation Square. Ook gaan we nog even shoppen, want de tassen kunnen vóller!!!

We lopen langs de Yarra river richting de tennisbanen van de Australian Open. Het ziet er in eerste instantie dicht uit, maar er staat ergens een hek open en sluipen naar binnen. We lopen op baan 4 en op showcourt 3. Hier hebben alle grote tennisspelers hun carrière wel eens opgespeeld. Echt gaaf om een keer op gestaan te hebben, alhoewel het niet een sportief hoogtepunt is....

We lopen via de wijk Richmond (van het winnende rugby team) naar de grootste brouwerij van Australië. Hier wordt o.a. Victoria Bitter, Foster`s en Carlton gebrouwen. Om 2 uur begint de tour en we worden rondgeleid door verschillende produktieprocessen met natuurlijk als hoogtepunt: het proeven! We hebben in totaal keuze uit 4 biertjes!

We nemen de tram terug naar het centrum en gaan relaxed internetten.

Morgen nemen we het vliegtuig naar Sydney. Echt onze allerlaatste stop hier in Australië, de cirkel is rond. Snik! Maar tot het laatste moment zullen we genieten!

 

11.04.05

We find Nemo!

Ja en daar zijn we alweer in Sydney na een vlucht van 55 minuten. We boeken een hotel en dumpen onze bagage, om gelijk weer de stad in te gaan.

We lopen door Chinatown naar Darling Harbour. Hier eten we in een Nederlands tentje heerlijk een broodje kroket. Niet dat we het Hollandse voer nou zo missen, maar een kroketje gaat er altijd wel in!

Ongeveer het enige beroemde Australische dier wat we nog niet hebben gezien, is het vogelbekdier (platypus). We kunnen het land niet verlaten zonder ook dit bijzondere diertje te zien, dus we gaan naar het Sydney Aquarium. Het bassin waar ze in zitten, is verdacht leeg. Nee!!

Maar de diertjes zijn erg schuw en zitten verscholen. Na een paar minuten geduld, komt de eerste tevoorschijn. Ze zijn een stuk kleiner dan verwacht! Wel ontzettend grappig trouwens (en snel).

Het Aquarium heeft meer te bieden dan de platypus, dus we lopen verder. In de aquariums huizen verschillende vissen, slangen, schilpadden en kikkers. Het mooiste gedeelte zijn de bassins, waar je door een tunnel midden in het bassin staat. Zo zien we zeehonden, enorme roggen en haaien langs/over je heen zwemmen. Erg leuk!

Ook is er een speciaal gedeelte voor Nemo en zijn vriendjes ingericht. Gelukkig zijn we groot genoeg.. om over al die kinderen heen te kijken :-)

In een ander aquarium komen we veel vissen tegen die we tijdens de snorkeltochten zijn tegengekomen.

Het is leuk om te merken dat de stad al iets vertrouwds heeft. We genieten van een drankje op het terras en de druk van de eerste paar dagen van onze reis is er een beetje af. Toen wilden we zoveel mogelijk in 1 dag zien. Nu hoeft dat allemaal niet meer. We kopen nog wat laatste souvenirs en lopen dan weer richting Opera House. Het gebouw blijft fascineren.

Inmiddels is het alweer laat geworden en we nemen een taxi richting Stanley Street om wat te gaan eten. We eten overheerlijke calzones. Dan lopen we alweer richting hotel. Hopelijk gaat morgen de dag niet zo snel!!!!!

11.04.05

Last day

Omdat het ritme er nog steeds in zit van het vroege opstaan, word ik om 7 uur alweer wakker. Daar gaat onze uitslaapdag!

We eten ons afhaal-ontbijt traditie getrouw in het Hyde Park op in het zonnetje. Niet te geloven dat we een bijna een maand geleden hier ook zaten, niet wetende wat er allemaal komen zou!

We hebben voor vandaag niets gepland. Een beetje rondlopen en genieten van de stad. Dat is ons doel. We lopen voor de zoveelste keer langs The Rocks, Circular Quay en het Opera House. Net gearriveerde reizigers zien we fanatiek fotograferen, net als wij een maand geleden.

We drinken een drankje aan het water in Darling Harbour en genieten van de laatste zon. Zucht, dit gaan we onwijs missen...

`s Avonds pakken we de tassen in, verbazend genoeg niet met heel veel moeite. We laten al het overbodige achter en creëren we meer ruimte. De didgeridoo past er zelfs in! We hebben daarentegen wel de nodige handbagage. We willen belasting terug vragen op de luchthaven en daarbij moeten ze de goederen eerst zien.

 

14.04.05

Hong Kong en zijn vele geuren...

Bij het inchecken op Sydney International Airport zijn we de eersten. We vragen om plaatsen bij het raam.

Achteraf gezien erg balen, want de vlucht zit totaal niet vol. Anderen hebben in hun eentje 4 stoelen ter beschikking en wij zitten krap op een tweezitter aan het raam. Boven de vleugel weliswaar, dus we zien ook nog eens weinig! Haha, we dachten slim te zijn!

De vlucht gaat erg snel. We vermakten ons met de privé tv-schermpjes en de tientallen films die vertoond worden. Voor we het weten spotten we weer de zittende Boeddha op een berg in Hong Kong.

Onze temperatuur wordt weer gecontroleerd (ivm SARS) en weer krijgen we een stempel in ons paspoort. We besluiten onze vele handbagage bij de left luggage depot achter te laten en vervolgens de trein te nemen richting Kowloon.

Vanaf Kowloon nemen we eerst de bus en daarna de ondergrondse naar het Prince Edward station. We komen weer bovengronds en bevinden ons weer in de drukte (en de vieze lucht).

Als eerste lopen we naar het Yuen Po Bird Garden park. Hier worden gekooide vogeltjes uitgelaten door hun trotse eigenaren. Zoals we de eerste keer overal groepen vrouwen tegenkwamen, zo is dit de manier voor de mannen om te socializen. Ze kunnen hier ook meteen een nieuwe gevederde vriend kopen, voor het geval dat hun eigen vogel het loodje legt.

We lopen over de Flower Market (veel orchideën), zo`n beetje de enige plek in Hong Kong waar het lekker ruikt. We slaan af en komen op de Goldfish Market uit.

Hier kan je allerlei soorten zeegedierte kopen. Van krabben tot schildpadden en van nemo`s tot guppies. Ongelofelijk! Het opmerkelijke is dat de meeste winkels niet eens een aquarium hebben, terwijl dat in Nederland toch wel een eerste vereiste is voor een viswinkel. Hier verkopen ze de viseen vanuit een plastic zakje! Per winkel hangen honderden van die zakjes. Uiteraard wel gerangschikt op grootte en kleur.

Hong Kong blijft verbazen. Daarmee ook de geur. Op onze eerste vakantiedag pikten we zo hier en daar er wel wat van op, maar wat we hier ruiken, is wel heel erg doordringend. Vind je het gek dat ze hier allemaal met mondkapjes lopen?

Op de Ladies` Market wordt ook weer van alles verkocht. Een nauw pad leidt ons langs alle kraampjes. Via Shanghai street komen we bij Temple Street Night Market aan. Ook hier weer veel kraampjes met souvenirs. We kopen een geluksamulet van een oud mannetje. Om te communiceren gebruiken we een rekenmaching en een notitieboekje waar wat Chinese zinnen in het Engels zijn vertaald. Zo komen we er achter dat als we ook een houten draakje kopen, dat het van `wood` is gemaakt en dat zeker `good quality, good buy` is. Haha! Slim hoor!

Ook aan Hong Kong komt een eind. Op Nathan Road flikkeren de neon-borden als wij de ondergrondse weer instappen. Vandaag hebben we wederom de nodige kilometers gelopen, dus onze voetjes beginnen weer te protesteren. Als we de ondergrondse uitkomen en de bushalte zoeken, lijkt plotseling alles op elkaar! "Waar was die bushalte nu ook alweer??". Uiteindelijk helpt een vrouwtje van een krantenstalletje ons weer op weg en kunnen we veilig de bus instappen.

Op de luchthaven spenderen we ook nog enkele uren; ons vliegtuig vertrekt pas na middernacht.

 

15.04.05

Home Sweet Home

Weer terug op Nederlandse bodem! Vanochtend zijn we vroeg aangekomen op Schiphol. De vlucht was lang en vermoeiend. Wat zullen we vannacht lekker slapen, ik kijk er nu al naar uit!

We zijn weer helemaal ingeburgerd. Alles is uitgepakt, alle wassen al gedraaid en we hebben het eerste deel van de video al gekeken (nu nog 3 uur te gaan).

We willen jullie ook bedanken voor alle leuke en grappige reacties op onze reisblog. We vinden het super dat jullie ons hebben gevolgd. Nu is het tijd voor ons om jullie te (achter)volgen, want we hebben genoeg foto`s en film om de komende maanden jullie lastig te vallen!